دستورالعمل احداث باغ پسته در مناطق مختلف ايران




شما در اين دستورالعمل با

مرحله كاشت

آماده سازي زمين:

كيفيت آب: .

كاشت.

فواصل كاشت

زمان كاشت:

آبياري:

مرحله داشت:

پيوند و روش انجام آن در درخت پسته:

روش پيوند:

گرده افشاني:

مصرف كودهاي شيميايي:

زمان كوددهي:

هرس:

هرس فرم:

هرس باردهي درختان پسته:

هرس تنك شاخه:

هرس سربرداري:

هرس پاجوش ها:

كنترل علفهاي هرز:

كنترل آفات:

الف- پسيل معمولي پسته (شيره خشك):

ب- زنجره پسته (شيره تر):

ج- سن هاي زيان آور پسته:

 

د- پروانه چوبخوار پسته:

هـ- شپشك واوي و كنه اي پسته:

و- پروانه ميوه خوار پسته:

ز- سوسك سرشاخه خوار پسته:

كنترل بيماريها:

پوسيدگي طوقه (گموز) و ريشه پسته:

مرحله برداشت:

علائم رسيدن ميوه و زمان برداشت:

روش برداشت:

مرحله پس از برداشت:

حمل و نقل و فرآوري:

بسته بندي و انبارداري:

آشنا خواهيد شد


براي دانلود نشريه با حجم 3.6 مگ و 11 صفحه و فرمت وورد بر روي لينك زير كليد كنيد.



كلمات كليدي:

      وزارت جهاد كشاورزيسازمان تحقيقات و آموزش كشاورزي                                                  معاونت توليدات گياهي    موسسه تحقيقات پسته كشور                                                               دفتر امور ميوه ها پیوست 1 :دستورالعمل احداث باغ پسته در مناطق مختلف ايرانعنوان                                                        شرح دستورالعملمرحله كاشت:                                قبل از احداث باغ بررسي مسائلي از قبيل شرايط آب و هوايي، منطقه مورد نظر، عوامل اقتصادي، آزمايش خاك و آب، تسطيح و آماده سازي زمين، تهيه نقشه باغ بمنظور كاشت نهال  حائز اهميت مي باشند. آماده سازي زمين:                                تسطيح زمين باغ و سپس حفر پروفيل جهت مشخص نمودن لايه هاي خاك و  در صورت مطبق بودن يا وجود لايه هاي سخت بايد با لودر كردن محل كاشت درختان، بافت يكنواختي را بوجود آورد. بهترين بافت خاك براي كاشت پسته بافت متوسط (شني لومي) مي باشد. زمين بايد كاملاً تسطيح شود و چنانچه آب و خاك شيرين باشد،  مي توان كاشت مستقيم بذر در زمين اصلي را انجام داد و يا نهال كاشت نمود و اگر آب و خاك شور باشد حتماً بايد نهال خزانه اي كاشته شود و عرض جويها از همان ابتدا حدود 2- 5/1 متر  باشد و نهال وسط جويها طوري كاشته شود كه آب كاملاً اطراف آن را بگيرد. كيفيت آب:                                                         با توجه به مقاومت نسبي گياه پسته نسبت به شوري، براي توليد محصول اقتصادي مي توان از آبهاي شيرين تا آبهاي با Ec هشت هزار ميكروموس استفاده نمود. كاشت:                  1-                                                            در محل اصلي به صورت بذر ]فقط در آب و خاك شيرين (4Ec<)  چهار هزار ميكروموس2-                                        توليد نهال در خزانه و انتقال به زمين اصلي 3-                كاشت در كيسه هاي پلاستيكي در محيط خزانه و سپس انتقال به زمين اصلي4-                                             توليد نهال به روش ريزازديادي و كشت بافت در آزمايشگاه و گلخانه و سپس به زمين اصليبا توجه به كيفيت خاك (شور، شور و قليا) و مديريت آبياري با آبهاي شور، بهترين محل براي قرار دادن بذر و يا نهال در وسط نوار كشت مي باشد. فواصل كاشت:                                                         3 تا 4 متر بين درختان و 6 تا 7 متر بين رديفها توصيه مي شود. زمان كاشت:                                                             الف- به صورت بذر و در نيمه دوم  اسفند تا اواسط فروردين ماه به عمق 3-2 برابر  طول بذر. ب- نهالها را مي توان در زمستان سال اول يا دوم به زمين اصلي انتقال داد. بهتر است قبلاً محل كاشت خاك برداري شده (گوده برداري) و با مخلوطي از ماسه و كودهاي حيواني پوسيده و شيميايي پر شوند، سپس بذر يا نهال بر روي آن كاشته شود.   آبياري:                          آبياري گياه پسته در دوران نهالي (سالهاي اول و دوم كشت) با دور آبياري 7 روز انجام مي گيرد. از سال سوم تا حدود 10 سالگي (شروع محصول دهي اقتصادي) دور آبياري 14 تا 20 روز يكبار بسته به نوع خاك اعمال مي گردد در درختان بارور در ماههاي تير و مرداد دور آبياري 25 تا 35 روز بسته به نوع خاك (سبك تا سنگين) توصيه مي گردد. در بقيه ماهها در طول فصل رشد دور آبياري 30 تا 40 روز قابل توصيه است. نياز آبي گياه پسته نيز بسته به سن آن از نهال تا درخت بارور بين 3500 تا 9000 مترمكعب در هكتار در سال متغير مي باشد. مرحله داشت:پيوند و روش انجام آن در درخت پسته:                                                   بهترين نوع پيوند، پيوند لوله اي و شكمي  بوده كه بسته به ميزان رشد درخت در سن (2 تا 3 سالگي ) انجام مي گيرد. روش پيوند:                                                   درختان در اسفندماه سربرداري و در اواخر ارديبهشت ماه تا اواسط خرداد عمل پيوند انجام مي شود. پيشنهاد مي گردد با توجه به اقليم منطقه و سطح زير كشت از ارقام زودرس، متوسط رس و  ديررس پيوندك تهيه و در قطعات جداگانه پيوند گردند..   گرده افشاني:                                                             با توجه به نياز گرده افشاني و نوع رقم ماده لازم است به ازاء هر 15-10 درخت يك درخت  ماده گرده زا (درخت نر)  پيوند زده شود گرده افشاني در پسته توسط باد انجام مي گيرد. مصرف كودهاي شيميايي:                                            بمنظور تغذيه صحيح درخت پيشنهاد مي شود با انجام آزمايش خاك و برگ توصيه هاي كودي صورت پذيرد. دستورالعمل كلي 300 گرم ازت خالص، 300 گرم P2O5، 300 گرم K2O و 20 كيلوگرم كود حيواني براي هر درخت مصرف شود. براي تعيين ميزان عناصر پرمصرف از تجزيه خاك و براي عناصر كم مصرف تجزيه برگ  توصيه مي شود. زمان كوددهي:                                   كودهاي فسفاته، پتاسه، ‌ميكرو و كودهاي آلي در زمستان بصورت چاله كود يا در شيار كودي و كودهاي ازته در سه قسط (قسط اول همراه با آخرين آب قبل از سبز شدن درختان، قسط دوم در اواسط ارديبهشت و قسط سوم همراه با آخرين آب قبل از برداشت محصول به صورت گندم پاش جلو آب آبياري داده شود). هرس: هرس فرم:                     هدف از انجام هرس فرم، ايجاد اسكلت قوي و محكم، شكل مناسب  و مورد نظر، تحريك رشد شاخه هاي مناسب براي ايجاد تاج متراكم و افزايش رشد شاخه هاي نگهداري شده مي باشد. شكل مناسب براي فرم درختان پسته فرم جامي مي باشد. اين شكل باعث به وجود آوردن شاخه هاي بارده قوي و اسكلت مناسب مي باشد. بنابراين هرس فرم جامي توصيه مي شود. اين عمل طي سالهاي اول تا پنجم صورت مي گيرد. هرس فرم در سال اول پس از  عمل پيوند در زمين اصلي صورت مي گيرد. در فصل خواب همين سال از ارتفاع cm 100-90 سربرداري صورت مي گيرد و در دومين فصل خواب شاخه هاي جانبي اوليه اي كه رشد يافته اند را بعنوان اسكلت اوليه درخت در نظر گرفته و آنها را از cm 30-25 سربرداري مي كنيم و در سومين فصل رشد پاجوشها حذف مي شوند و در فصل خواب سوم هم سربرداري شاخه هاي رشد يافته سال دوم انجام مي گيرد. در سال چهارم مانند سال سوم پاجوش ها حذف شده و در فصل خواب سال چهارم شاخه هاي باريك و بلند و با رشد عمودي را حذف مي كنيم و در سال پنجم هرس فرم بايستي تكميل شده باشد. هرس باردهي درختان پسته:                               به كليه عملياتي كه بر روي درختان بارده به منظور قطع قسمتي يا تمام شاخه هاي درخت انجام مي شود، هرس باردهي گويند. هرس باردهي پسته شامل هرس تنك شاخه، هرس سربرداري و حذف پاجوش  و شاخه هاي خشكيده آلوده مي باشد. هرس تنك شاخه:                    هدف در اين هرس كاهش تعداد شاخه هاي فرعي درجه دوم و سوم مي باشد كه بر حسب موقعيت، ميزان رشد، وضعيت باردهي اين عمليات بر روي آنها انجام مي شود. اين عمليات در دوره خواب زمستان و در سنين باردهي اقتصادي محصول انجام مي شود. اين عمل به منظور كاهش سال آوري توصيه شده و باعث رسيدن آب و مواد غذايي بيشتر به جوانه هاي گل در حال تشكيل براي محصول سال آينده مي شود.هرس سربرداري:                  هدف در اين روش جلوگيري از رشد رويشي بيش از حد جوانه انتهايي و تقويت جوانه هاي جانبي مي باشد. اين عمليات در فصل خواب درخت صورت گرفته و افزايش شاخه هاي  جانبي و سطح باردهي را به همراه دارد. هرس سربرداري بر حسب نوع رقم و شرايط آب و خاك با شدت هاي متفاوتي صورت مي گيرد. با هرس سربرداري شاخه هاي جانبي در سطح پايين درخت، از تماس با زمين آنها و آلودگي قارچي جلوگيري مي شود. هرس پاجوش ها:                         از بين بردن شاخه هاي پاجوش كه داراي رشد عمودي هستند و تنه جوشهايي كه از شاخه هاي اسكلتي اوليه ايجاد مي شوند و بر روي نفوذ نور به درون تاج اثر مي گذارند و محل مصرف  قوي مواد غذايي و آب مي باشند الزامي مي باشد. كنترل علفهاي هرز:                                                           به صورت مكانيكي و شيميايي در طول سال انجام شود. كنترل آفات: الف- پسيل معمولي پسته (شيره خشك):نوع سموم:     سمپاشي نقاط آلوده باغ زمانيكه روي 50% از برگهاي درختان بطور متوسط 10 تا 15 پوره آفت وجود داشته باشد. ميتاك 5/1 در هزار، كنسالت 5/0 در هزار، دارتون 5/2 در هزار، موسپيلان 250 گرم در هزار و آكتارا 3/0 در هزار.                                                                                                                     

ب- زنجره پسته (شيره تر):نوع سم:                         بهترين زمان مبارزه  هنگامي كه 50  درصد از پوره ها از تخم خارج شدند و در صورتي كه جمعيت بالا باشد بر عليه حشرات كامل قبل از تخم ريزي يعني در زمان ظهور جوانه ها تا آغاز گل كردن درختان مي توان مبارزه شيميايي انجام داد. زولون 2 در هزار، اندوسولفان 5/2 در هزار و دارتون 5/2 در هزار.ج- سن هاي زيان آور پسته:نوع سم:                                               شامل سن سبز، سبز قرمز و سن قهوه اي بوده براي  مبارزه با آنها مي توان علفهاي هرز را در اوايل فصل قبل از هجوم  سن ها و در اواخر فصل پس از برداشت محصول (از بين بردن كانونهاي زمستانگذراني) از سطح باغ با روش شيميايي يا مكانيكي كنترل نمود.  در صورت نياز با توجه به تراكم جمعيت آفت و مرحله رشدي ميوه پسته (از اول فصل تا 25 روز قبل از برداشت محصول)  با سم آندوسولفان 5/2 در هزار سمپاشي گردد. د- پروانه چوبخوار پسته:نوع سم:              لارو آن وارد سرشاخه و خوشه شده و از مغز محور چوب و خوشه تغذيه مي نمايد.  در اوايل بهار و پس از ريزش بيش از 50% گلبرگها با استفاده از حشره كش لاروين 5/1 در هزار مي توان بر عليه آفت مبارزه نمود. هـ- شپشك واوي و كنه اي پسته:نوع سموم:                                                         زماني كه 50% از پوره ها از تخم خارج شده اند مي توان بر عليه اين دو آفت مبارزه نمود. اتيون 2 در هزار  + 5 در هزار روغن ولك و يا ديازينون 5/1 در هزار + 5 در هزار روغن ولك و- پروانه ميوه خوار پسته:نوع سموم:                                      بهترين زمان مبارزه با اين آفت يك هفته بعد از پيك خروج حشرات كامل تقريباً مصادف با تشكيل دانه هاي پسته (اواخر فروردين) مي باشد. ميتاك 5/1 در هزار و يا متاسيستوكس 5/1 در هزار. ز- سوسك سرشاخه خوار پسته:نوع سم:                                             بهترين روش مبارزه هرس شاخه هاي ضعيف شده روي درختان و سوازندن آنها مي باشد. در صورتي كه نياز به  مبارزه شيميايي باشد مي توان اواسط ارديبهشت از تركيب زير براي مبارزه استفاده نمود.  آندوسولفان 5/2 در هزار + صابون مايع 5/3 در هزار + نفت 10-15 ليتردر هزار كنترل بيماريها: پوسيدگي طوقه (گموز) و ريشه پسته:                                           قارچ عامل اين بيماري مي تواند درختان پسته را در سنين مختلف مبتلا نمايد.  بهترين روش مبارزه با اين بيماري رعايت موارد پيشگيري در زمينه كاهش رطوبت و خشك نگه داشتن طوقه درختان مي باشد. - نماتدهاي مولد غده ريشه پسته - اين نماتدها باعث غده اي شدن  ريشه هاي پسته مي گردند.نحوه مبارزه: 1 استفاده از پايه هاي مقاوم 2- عدم كشت پسته در زمين هاي شني 3- استفاده از كود پتاسه 4- استفاده از سم راگبي 5- 15 گرم در متر مربع - آلودگي ميوه پسته به آفلاتوكسين- آفلاتوكسين نوعي زهرابه اي است كه توسط تعدادي از قارچ هاي گروه آسپرژيلوس توليد ميشود.- نحوه مبارزه: بهترين و مهمترين روش هاي جلوگيري از آلودگي ميوه پسته به قارچ مولد زهرابه آفلاتوكسين رعايت مسائل بهداشتي و پيشگيري است كه مي توان  مديريت تغذيه و آبياري، هرس مناسب، برداشت به موقع و انتقال سريع پسته به ترمينال و فرآوري مناسب را نام برد.مرحله برداشت:علائم رسيدن ميوه و زمان برداشت:                                            در زمانيكه70 تا 60درصد پوست رويي ميوه پسته به راحتي از پوست سخت استخواني جدا شود،  بهترين زمان برداشت مي باشد.  روش برداشت:       الف :برداشت بوسيله دست :پس از رسيدن محصول، برداشت آن بايد سريعاً انجام گيرد. عمليات برداشت بوسيله كارگر با رعايت كامل اصول بهداشتي انجام مي شود. ب:  برداشت مكانيزه :برداشت مكانيزه بوسيله تكان دهنده هاي شاخه و يا تكان دهنده هاي تنه انجام مي گيريد، تكان دهنده هاي شاخه بوسيله خود فرد حمل مي شود و از يك بازوي بلند كه در انتهاي آن گيره نعل مانندي نصب شده تشكيل گرديده است كه شاخه درخت درون آن قرار مي‌گيرد و با ايجاد لرزش، محصول به‌صورت دانه‌اي از درخت چيده مي‌شود. در خصوص تكان دهنده هاي تنه نيز روش به همين صورت است با اين تفاوت كه بوسيله ماشين حمل شده و تنه درخت را گرفته و با لرزشي كه ايجاد مي كند ميوه ها را بر روي چادري كه دور تا دور درخت قرار مي دهد مي ريزد .                                                                                                                             مرحله پس از برداشت: حمل و نقل و فرآوري:                                                   محصول برداشت شده بلافاصله بعد از برداشت بايد به ترمينال منتقل شود و عمليات فرآوري كه شامل پوست گيري، شستشو، جداسازي، خشك كردن و درجه بندي محصول مي باشد با دستگاههاي مكانيزه روي آن صورت گيرد.                                                                                                                                                                                                                                                                          بسته بندي و انبارداري:                                     محصول جهت نگهداري و عرضه به بازار بايستي در كيسه هاي پلاستيكي سالم و بهداشتي بسته بندي و جهت جلوگيري از آلودگي محصول در انبارهاي استاندارد با دماي كمتر از 10 درجه سانتيگراد و در شرايط رطوبت نسبي پايين (كمتر از 65 درصد) بر روي پالتهاي چوبي يا فلزي نگهداري شود.