تغذیه درختان پسته

تغذیه درختان پسته

ازت

ازت  نقش اصلی ازت در گیاه ساخت پروتئینهای گیاهی بوده که نقشی ساختاری و کلیدی می باشد رشد و باردهی درختان پسته به میزان زیادی به ازت بستگی دارد و کمبود آن رشد ، باروری و تولید محصول را محدود می سازد .

 بطورکلی نیاز گیاه پسته به ازت ، 600 گرم ازت خالص به ازای هردرخت در سال پر محصول بوده و براساس درصد ازت کودهای ازته ، میزان مصرف هر یک از کودها قابل محاسبه می باشد .

کود اوره

 کود اوره با داشتن 46 درصد ازت د ربین کودهای ازته معمولی دارای بیشترین درصد ازت می باشد اما بعلت تبدیل آن به گاز آمونیاک و تصاعد آن در صورتیکه کود اوره در سطح خاک داده شود و همچنین تشکیل یون بی کربنات در اثر تجزیه اوره که در جذب و ایفای نقش سایر عناصر بویژه عنصر آهن ایجاد مشکل می کند ، کود مناسبی جهت مناطق پسته کاری که بی کربنات آب آبیاری وخاک آنها بالا می باشد ، نیست .

کود نیترات آمونیم

 کود نیترات آمونیم حاوی 35 درصد ازت که هر دو شکل آمونیم و نیترات را دارا می باشد . نیترات حاصل از تجزیه نیترات آمونیم سریعا توسط گیاه قابل جذب می باشد اما در آبیاریهای سنگین بعلت حلالیت بالا و حرکت سریع ، نیترات در اعماق خاک حرکت کرده و از دسترس گیاه خارج می شود در نتیجه در خاکهای شنی و سبک بدلیل شستشوی نیترات و در خاکهای شور بدلیل ضریب شوری بالای نیترات آمونیم این کود توصیه نمی شود .

کود سولفات آمونیم

 کود سولفات آمونیم حاوی 20 درصد ازت و 24 درصد گوگرد می باشد . یون آمونیم حاصل از تجزیه سولفات آمونیم ، ممکن است مقداری از آن بین لایه های کانیهای رسی تثبیت گردد و همچنین بعلت بار مثبت درگیر واکنشهای تبادلی گردد . یون سولفات مستقیما قابل جذب توسط گیاه بوده بعلاوه موجب کاهش موضعی PH شده و خاصیت اصلاح کنندگی دارد بنابراین کود سولفات آمونیم در خاکهای سبک و شنی بعلت قابلیت شستشوی کم سولفات آمونیم که جذب ذرات خاک می گردد و در خاکهای قلیایی با PH بالا بعلت خاصیت اصلاح کنندگی بنیان سولفات موجود در این کود توصیه می گردد .

 

 بطورکلی اگر کود ازته مصرفی در باغات پسته در 3 نوبت

اواخر اسفند یا اوایل فروردین ،

10 تیر لغایت 31تیر ،

و اواخر مرداد

مصرف شوند بازدهی بالاتری می توانند داشته باشند در حالت عادی با توجه به نیاز 600 گرم ازت خالص به ازای هر درخت مقدار 300 کیلوگرم در هکتار سولفات آمونیم در اواخر اسفند و 350 کیلوگرم در هکتار نیترات آمونیم در 10 تیر لغایت 31 تیر ( هنگام پرشدن مغز پسته ) و 300 کیلوگرم در هکتار سولفات آمونیم در اواخر مرداد ماه می تواند جهت باغات پسته بارور و برای درختان بزرگتر از 20 سال مصرف شود .

 علائم کمبود ازت  کمبود ازت موجب زردی برگها ، کاهش رشد تاج درخت ، کوچکی برگها ، باریک ماندن شاخه های تازه رشد کرده و کاهش رشد قطری شاخه ها ، قرمزشدن پوست درخت و رگبرگها و دمبرگها ، ریزش زودتر از معمول برگها در پائیز و کم مغز شدن و سبکی دانه ها می شود .

 حد بحرانی ازت درخاک PPm –   2000 PPm و1000 حد بحرانی آن در برگ پسته 2.5 – 2 درصد ماده خشک می باشد .

 بایستی توجه نمود هنگامی که کود ازته جلوی آب و در سطح خاک مصرف شده ، ارتفاع آب آبیاری بیشتر از 10 سانتی متر نبوده و از آبیاری سنگین اجتناب شود .

 

فسفــر 

 فسفــر  قابلیت دسترسی به فسفر خاک توسط گیاه بیش از آنکه به مقدار آن در خاک بستگی داشته باشد به PH و شرایط خاک بستگی دارد . PH کمی اسیدی تا خنثی بهترین PH برای قابلیت دسترسی به فسفر می باشد . درخاکهای قلیایی تشکیل فسفاتهای کلسیم که حلالیت بسیار کم داشته و تبدیل آنها به فرمهای محلول نیز کند صورت می گیرد ، موجب کاهش قابلیت دسترسی به فسفر توسط گیاه می شود . فسفر از جمله عناصری است که در خاک بسیار کند حرکت کرده و توسط ذرات خاک تثبیت می گردد . در نتیجه کودهای فسفره بایستی در نزدیکی ریشه مصرف شده و از مخلوط کردن این کود با خاک به جهت جلوگیری از تثبیت و غیرفعال شدن آن بایستی جلوگیری نمود .

 حد بحرانی فسفر در خاک15 PPm و در برگ پسته  0.14 درصد ماده خشک می باشد .

 ازجمله علائم کمبود فسفر ، ارغوانی شدن برگ سرشاخه ها ، باریک شدن شاخه ها ، برهنه شدن درخت ، دیرباز شدن جوانه ها و تیره شدن رنگ برگهای پیر می باشد .

 

پتــاسیــم 

 پتــاسیــم  نقش پتاسیم در گیاه بیشتر کاتالیزوری بوده و کمبود آن مقاومت گیاه را در برابر آفات و بیماریهاکاهش می دهد . پتاسیم موجب تسهیل نفوذ آب در سلولهای گیاهی و سبب کنترل عمل باز و بسته شدن روزنه های برگ در هنگام تبخیر و تعرق می شود .

 جذب پتاسیم در سال پرمحصول ( ON ) حدود 6 برابر سال کم محصول ( Off ) بوده و بیش از 90 درصد کل جذب سالیانه پتاسیم در طی دوره پرشدن مغز اتفاق می افتد . درختان پسته پتاسیم زیادی جذب می نمایند بطوریکه جذب سالیانه پتاسیم توسط درخت پسته به جذب ازت و نیتروژن که پرمصرف ترین عنصر غذایی است نزدیک می باشد .

 حد بحرانی پتاسیم قابل جذب درخاک 300 PPm و دربرگ 2 – 1.5 درصد ماده خشک می باشد .

 مصرف پتاسیم موجب افزایش درصد خندانی و کاهش پوکی دانه های پسته نیز می گردد.

 درصورت کمبود این عنصر در گیاه پسته حاشیه برگها به سمت بالا پیچیده همچنین برگهایی که کمبود پتاسیم دارند ، حاشیه سوختگی قهوه ای را نشان می دهند .

 برای کوددهی به باغات فاقد پتاسیم درخاکهای با بافت سنگین و رسی می بایستی مقادیر زیادی از کودهای پتاسه درون شیار کودی مصرف شود در غیر اینصورت درختان پاسخ مناسبی به دریافت کود نخواهند داد ( حداقل 3 کیلوگرم سولفات پتاسیم به ازای هر درخت بارده و بزرگ ) در اراضی سبک و شنی مقدار مصرف کودهای پتاسه می تواند کمتر در نظرگرفته شود .

 از آنجایی که 90 درصد جذب پتاسیم توسط درخت پسته در طی دوره پرشدن مغز اتفاق می افتد ، محلولپاشی با کودهای حاوی درصد بالای پتاسیم و همچنین کاربرد کودهای پتاسه محلول در آب همراه با آب آبیاری ، در طی این دوره زمانی به بهبود کیفیت محصول و افزایش عملکرد محصول کمک شایان توجهی می نماید .

 

گـــوگـــرد

 گـــوگـــرد  گوگرد بصورت یون سولفات در محلول خاک وجود داشته و بعلت داشتن بارمنفی جذب ذرات خاک نمی شود ، اکسید و احیاء گوگرد درخاک بیولوژیکی بوده و میکرو ارگانیسمهای خاک می توانند گوگرد را به بون سولفات تبدیل و قابل استفاده برای گیاه نمایند .

 اضافه کردن گوگرد به خاک علاوه بر تامین نیاز غذایی گیاه ، از نظر خواص اصلاحی و تاثیری که روی PH خاک دارد مفید می باشد . برای موثر بودن مصرف گوگرد بایستی شرایط از نظر تهویه رطوبت فراهم باشد تا میکرو ارگانیسمهای خاک بتوانند گوگرد را به سولفات تبدیل نمایند و این امر موجب کاهش موضعی PH گردد . علائم کمبود گوگرد مشابه علائم کمبود ازت بوده و شامل زردی برگهای جوان ، کاهش رشد گیاه و نازکی شاخه ها می باشد .

 حد بحرانی گوگرد در خاک 15 PPm  و در برگ پسته 0.3 درصد ماده خشک می باشد .

 مقدار 1 – 50 تن گوگرد ترجیحا میکرونیزه در هر هکتار مخلوط با کودحیوانی در چالکودها جهت باغات پسته قابل توصیه می باشد .

 

کلسیـــم

 کلسیـــم  درخاکهای مناطق خشک و نیمه خشک ، کلسیم نسبت به سایر عناصر غذایی به مقدار بیشتری در محلول خاک وجود دارد اما فقط وجود آن در خاک و بافتهای گیاه و برگ ، دلیل براینکه محدودیتی از نظر آن وجود ندارد نیست و باید مطمئن شد که آیا عنصر مذکور در گیاه از تحرک مناسبی برخوردار بوده و آیا قادر به انجام وظیفه خود می باشد یا خیر . بنابراین مشکل اصلی کمبود کلسیم ، جذب آن از طریق خاک نبوده بلکه انتقال آن در داخل گیاه است که موجب بروز عوارض ناشی از کمبود کلسیم بخصوص در میوه ها که بیشتر از بقیه اندامهای گیاه به کلسیم نیاز دارند ، می شود .

 از جمله عوارض کمبود کلسیم در درختان پسته عارضه لکه پوست استخوانی در دانه های پسته می باشد که با 3 نوبت محلولپاشی با کودهای حاوی کلسیم در اوایل فصل رشد ( اواخر فروردین تا اواخر اردیبهشت ) با فاصله 15 – 10 روزه می توان از شدت عارضه تا مقدار بسیار زیادی کاست .

 حد بحرانی کلسیم در برگ پسته حدود 2 درصد ماده خشک گیاهی است . در خاک میزان کلسیم در ارتباط با منیزیم و سدیم سنجیده می شود و نسبت جذب سدیم ( SAR ) کمتر از 15 و نسبت کلسیم به منیزیم بیش از یک در خاک می تواند نشاندهنده وضعیت نسبتا مناسب کلسیم در خاک باشد .

 در درختان پسته مبتلا به کمبود کلسیم ، برگهای جوان و نزدیک انتهای شاخه به شکل چروکیده و کج در آمده و نوک برگها و حاشیه آنها بطرف بالا و یا پائین لوله می شود . کمبود کلسیم در درختان پسته بیشتر کیفی بوده و در نتیجه اثرات متقابل با عناصر دیگر یا عدم انتقال مناسب در گیاه اتفاق می افتد درصورت نیاز می توان از 200 – 100 تن گچ خام در هکتار جهت اصلاح خاک و رفع نیاز گیاه به کلسیم استفاده نمود .

 

منیـــــزیـــــم

 منیـــــزیـــــم  منیزیم بصورت یون منیزیم از محلول خاک جذب شده و درخاکهای مناطق خشک و نیمه خشک به مقدار زیادی بصورت جذب سطحی ذرات خاک وجود دارد . درنتیجه در این خاکها بیشتر با مسئله زیاد بود و مسمومیت این عنصر روبرو هستیم تا کمبود و کمبود احتمالی آن نیز بیشتر ممکن است در خاکهای شنی اتفاق بیفتد .

 حدبحرانی منیزیم در خاک PPm 15 و دربرگ پسته 60 درصد ماده خشک گیاهی می باشد .

 کمبود آن موجب ظهور رنگ زرد و کلروز بین رگبرگی در برگهای مسن و پیر گیاه می شود . درصورت کمبود مصرف 400 کیلوگرم سولفات منیزیم در هکتار در چالکود و در صورت مسمومیت مصرف گچ و پتاسیم در مقادیر زیاد توصیه می گردد .

 

آهــــــن

 آهــــــن  آهن یکی از عناصر ضروری برای رشد تمامی گیاهان است . درصورت کمبود آن کلروفیل به مقدار کافی در سلولهای برگ تولید نمی شود . زردی برگ ناشی از آهک ، شکل خاصی از کمبود آهن در گیاه است که بخش وسیعی از کشور ما را فراگرفته است .

 آبیاری بیش از حد ، مصرف بی رویه و نامتعادل کودهای شیمیایی ، کمبود مواد آلی و فشرده شدن خاک و زیادی بی کربنات در محلول خاک از جمله عوامل موثر در کاهش جذب آهن توسط گیاه می باشد .

 درصورت کمبود آهن ، کلروفیل به مقدار کافی در سلولهای برگ تولید نشده ، ابتدا فاصله بین رگبرگها زرد شده و باشدت یافتن کمبود ، تمامی سطح برگ زرد می شود . بدلیل آنکه آهن در گیاه متحرک نمی باشد این علائم ابتدا در برگهای جوان و قسمتهای فوقانی گیاه ظاهر شده و با پیشرفت کمبود تمامی گیاه را در بر می گیرد .

 حد بحرانی آهن در خاکPPm 10 – 7 و در برگ پسته PPm  100می باشد .

 جهت مصرف خاکی آهن بایستی حتما از کودهایی با بنیان کلات EDDHA نظیر سکوسترین آهن استفاده نمود جهت محلولپاشی از کودهای آهن با بنیان کلات EDTA نیز می توان استفاده نمود .

 

روی

 روی  مقدار روی در محلول خاک بسیار ناچیز بوده و هرچه PH خاک بیشتر شود از مقدار روی قابل جذب گیاه کاسته می شود بنابراین در خاکهای با PH قلیایی که خاص خاکهای آهکی است کمبود روی شایع و گسترده می باشد .

 استفاده زیاد از کودهای فسفره در خاکهایی که مقدار روی قابل استفاده کمی دارند ، موجب بروز کمبود تحمیلی روی در گیاه می شود .

 روی در بسیاری از سیستمهای آنزیمی گیاه نقش کاتالیزوری فعال کننده و یا ساختمانی داشته و در ساخته شدن و تجزیه پروتئینها در گیاه نیز دخیل است . یکی از بارزترین نقشهای روی در ساخت اسید آمینه تریپتوفان بعنوان پیش نیاز ساخت هورمون اکسین است که در رشد طولی شاخه ها موثر می باشد . همچنین روی در مرحله گرده افشانی و جوانه زدن دانه های گرده نقش اصلی را ایفاء نموده و موجب تسریع در رشد لوله گرده شده و در نتیجه امکان لقاح و تشکیل میوه را افزایش می دهد . از جمله علائم کمبود روی ، تاخیر در باز شدن جوانه های رویشی و زایشی حتی تا مدت یک ماه ، تشکیل دانه های کوچکتر و قرمزتر از دانه های سالم ، ریزبرگی ، کم برگی ، کوچک شدن میان گره های سرشاخه و روزت می باشد .

 حد بحرانی روی در خاک PPm 2و در برگ پسته PPm  30می باشد .

 مصرف خاکی سولفات روی در چالکود به همراه کود حیوانی به میزان حداقل 250 گرم به ازای هردرخت در باغات دچار کمبود همچنین محلولپاشی سولفات روی پس از برداشت و اواخر اسفند هنگام تورم جوانه ها و در اردیبهشت ماه در باغات پسته توصیه می گردد .

 

منگنـــــز 

 منگنـــــز  یون دوظرفیتی منگنز در مجموع محلولترین فرم آن و قابل جذب برای گیاه می باشد نقش عمده منگنز در گیاه مشارکت در سیستمهای ترکیبی است منگنز در تولید کلروفیل نقش اساسی داشته و متابولیسم ازت و واکنشهای آبی فتوسنتز نیز از منگنزتاثیر می گیرند . منگنز و آهن بر روی یکدیگر دارای اثر متقابل می باشند.

 حدبحرانی منگنز در خاک PPm 8و در برگ پسته PPm 50است .

 بعلت تحرک کم منگنز در گیاه علائم کمبود نخست در بافتهای جوان مشاهده می شوند . علائم کمبود شبیه علائم کمبود آهن بوده با این تفاوت که در کمبود منگنز قسمتی از حاشیه برگ سبز باقی می ماند . نکته حائز اهمیت و قابل اشاره در ارتباط با نقش عنصر منگنز در گیاه پسته ، تحقیقی است که نشان داده مهمترین عنصر غذایی که در تفاوت بین باغات با عملکرد بالا با باغات با عملکرد پائین ایفای نقش می کند ، عنصر منگنز می باشد .

 

مـس

 مـس  نقش مس در گیاه بیشتر در فعالیتهای آنزیمی گیاه خصوصا فعال کردن آنزیمهای اکسیداز می باشد . قابلیت دسترسی به مس برای گیاه نظیر اغلب ریزمغذیها به PH خاک بستگی داشته و با افزایش PH از قابلیت جذب آن کاسته می شود همچنین در خاکهای آلی نیز مس اغلب به فرم کمپلکسهای آلی بسیار پایدار وجود داشته و با پیوند بسیار سختی بین مولکولهای آلی جای می گیرد در نتیجه قابلیت جذب آن برای گیاه کم شده و نمی تواند بوسیله گیاه مورد استفاده قرارگیرد در نتیجه برخلاف تمامی عناصر غذایی ریزمغذی بایستی حتی المقدور با کودهای حیوانی و دامی مخلوط نگردد . مس با فسفر و آهن و روی اثر متقابل دارد .

 حدبحرانی مس در خاک PPm  1و در برگ پسته PPm 10می باشد.

 علائم کمبود مس در گیاه پسته بصورت سوختگی برگهای نزدیک به نوک سرشاخه ها ، قلبی شکل شدن برگهای نورس و عصایی شکل شدن شاخه های بالائی درخت و تابیدن آنها به سمت پائین می باشد .

 

بـــر 

 بـــر  یکی از منابع اصلی بر خاک ، آب آبیاری و بر موجود در آن می باشد اما لزوما آبهای شور دارای بر زیاد نیستند . بر در فعالیتهای زایشی ، گرده افشانی ، تقسیم سلولی بافتهای مریستمی ، ترمیم بافتهای آوندی ، متابولیسم کربوهیدراتها و انتقال آنها نقش ایفاء می نماید . درخاکهای دارای بافت سبک ، بر در اثر بارندگی و یا آبیاری شسته شده و از دسترس گیاه خارج می گردد همچنین در PH بالاتر از هشت و درخاکهای آهکی میزان جذب بر به میزان زیادی کاهش می یابد که این امر بعلت واکنش متقابل بین کلسیم و بر می باشد .

 حدبحرانی بر در خاک PPm 1و در برگ پسته PPm 250می باشد .

 از علائم کمبود بر در گیاه پسته ، پیچیده شدن حاشیه برگها ، تغییر شکل برگ بصورت فنجانی ، پوکی محصول و عدم خوشه بندی مناسب را می توان نام برد درصورت کمبود محلولپاشی اسیدبوریک در پائیز پس از برداشت و یا اواخر اسفند هنگام تورم جوانه ها توصیه می گردد .

بزرگترين مجسمه پسته جهان

بزرگترين مجسمه پسته جهان در آمريكا

جاي تاسف دارد كه اين مجسمه در ايران كه بزرگترين توليد كننده پسته جهان مي باشد وجود ندارد.

World's Largest Pistachio Sculpture

Giant pistachio nut, 30 ft. high, on Hwy 54 between Alamogordo and Tularosa NM. Sculpture built by Bar M Construction contains 5 yards of concrete and is covered by about 35 gallons of paint. Anchored by thick concrete 4-ft in diameter and 9 ft down.

Plaque at base honors the founder of Tree Farm, the late Tom MCGinn, who loved visiting roadside attractions or Americana, as he called it. There's a gift shop

گزارش تصویری: باغ پسته

آفتاب: هر سال نزدیک به ۱۰۰ هزار تن پسته در شهرستان رفسنجان تولید می‌شود.اما امسال بر اثر سرمازدگی این میزان تولید به ۳۰ هزار تن کاهش یافته است.

این محصول از اوایل شهریور تا اواخر مهر از باغات شهرستان رفسنجان و حومه آن یعنی بخش انار،بخش کشکوییه و بخش نوق برداشت می‌شود.

كودهاي آلي در تغذيه پسته

كودهاي آلي :

كودهاي آلي براساس منشاپيدايش به سه دسته عمده : حيواني، گياهي، و مخلوط تقسيم مي شوند.

مزاياي كودهاي آلي :

اين كودها ممكن است بتوانند تمامي عناصر ضروري پر‍مصرف و كم مصرف را براي گياه تامين كنند. اهميت ديگر كودهاي آلي، بهبود و افزايش نفوذپذيري خاك نسبت به آب و هوا و در نتيجه نفوذپذيري ريشه يا گياه مي باشد.

انواع كود هاي آلي:

كودهاي آلي بر اساس منشاء پيدايش به سه دسته عمده: حيواني، گياهي و مخلوط تقسيم مي شوند.

مزاياي كود هاي آلي:

اين كود ها ممكن است بتوانند تمامي عناصر ضروري پر مصرف و كم مصرف را براي گياه تامين كنند. اهميت ديكر كود هاي آلي، بهبود و افزايش نفوذپذيري خاك نسبت به آب و هوا و در نتيجه نفوذپذيريريشه يا گياه مي باشد.

 

كودهاي دامي : 

   درايران خصوصاً در باغات پسته از كود ماكيان نوع مرغي بسيار مصرف مي ‍شود و بهتراست از مصرف مداوم كود‍مرغي در باغات پسته خودداري نمود و حداقل  هر سه يا پنج سال از كود آلي ديگري استفاده شود. مقدار مصرف اين كود به علت بالا بودن ازت آن بيش از 10تن در هكتار براي درختان جوان (15ساله) توصيه  نمي ‍شود در مورد درختان بارور و مسن مي‍توان ميزان استفاده از آن را تا حداكثر 20 تن در هكتار بالا برد. بطور كلي كود پرندگان و كود مرغي داراي درصد آهن بالا مي باشند به همين علت از مصرف مداوم و با مقدار زياد آنها در باغاتي كه درصد آهك از 30 درصد متجاوز است، بايد جداً خودداري نمود. كودهاي مرغي را بايستي .در شيار كودي عميق، مصرف و مدفون كرد

   كودهاي دامي گاوي و گوسفندي تفاوتي در كاربرد نداشته و گاهي نيز به صورت مخلوط بكار برده مي ‍شوند كه انجام آن توصيه مي ‍شود، زيرا كودهاي گاوي ازت و پتاسيم كمتري از كود‍هاي گوسفندي دارند. بهتر است براي اراضي داراي معمولي و نسبتاً غني از نظر مواد غذائي مصرف شوند. ميزان مصرف كودهاي مخلوط يا گوي معادل 20 تن در هكتار براي درختان جوان زير 15 سال و 40-20 تن براي درختان بارور و مسن توصيه مي ‍شود.

   در صورت وجود مسائلي از جمله وضعيت ژنتيكي برخي پايه ها و يا پايه و پيوندك‍ها، تغييرات موضعي PH و ... كمبودهايي به صورت خفيف و يا لكه اي در طولاني مدت مشاهده شد، مي‍ توان از كودهاي شيميائي خصوصاً به صورت محلول پاشي و تزريق و با دادن موضعي به خاك، خصوصاً به صورت محلول پاشي و تزريق و يا دادن موضعي به خاك، به عنوان مكمل كودهاي حيواني و دامي استفاده نمود. بهتر است مقادير توصيه شده هركدام از كودها و اجزاي آنها را به نصف تقليل داد.

   كليه مقادير كودي توصيه شده اعم از مرغي و يا گاوي و... بايد به عنوان كود زمستانه فقط در شيار كودي به عرض 40 و عمق 40 سانتي‍متر در انتهاي سايه انداز درختان مصرف شود.

 

كود سبز :

    بطورمتوسط هر 1 كيلوگرم كود حيواني ارزش 5/2 كيلوگرم كود سبز را دارد. ضمناً با استفاده از كودهاي سبز علاوه برتامين ماده آلي خاك،  مواد غذائي آن نيز در نتيجه معدني شدن ازت آن تا  حدي تامين مي گردد.

خصوصيات گياه انتخابي جهت توليد كود سبز :

- گياه بايد از رشد سريعي برخوار باشد تا حجم زياد آن از رشد علفهاي هرز نيز جلوگيري كند.

- گياه مورد كاشت با دوره هاي آبياري درخت پسته سازگاري داشته و احتياج زيادي به آب جهت رشد كامل نداشته باشد.

- در زمان حداقل ارزش آب (زمستان تا اواخر بهار)بتوانند سريعاً رشد نمايد.

 

شكل 75- كاشت گياهان علوفه‍اي به منظور كاربردكود سبز

 

 

    در باغ‍هاي پسته بهتر است كه گياه بين رديف‍ها كشت شده و در صورتي كه كه ارتفاع گياه زياد شد، بايد آن را خرد كرده و با دقت بدون صدمه زدن به گل و ميوه درختان، آنها را زير خاك مدفون نمود. گياهان مناسب كود سبز براي كشت پسته گياهاني است كه اولاً خواص فوق را داشته و در عين حال بيماري مشتركي با پسته نداشته باشند.

 

مديريت تغذيه پسته

تغذيه :

   به منظور تغذيه صحيح بهتر است نمونه خاك از محل كاشت تهيه و سپس براساس آن كودهاي لازم توصيه شود. دستورالعمل كلي براي اراضي كه خاك آنها از نظر تغذيه‍اي پايين‍تر از حد متوسط باشد، ميزان 300 گرم ازت خالص ، 300 گرم P2O5 و 300 گرم K2O به اضافه 20 كيلو‍گرم كود حيواني پوسيده براي هر نهال قابل توصيه است. لازم به ذكر است كه مقادير فوق به ترتيب از 400 گرم اوره، 800 گرم فسفات آمونيوم و 600 گرم سولفات پتاسيم بدست مي‍ آيد.

 

تغذيه درختان پسته بارور:

   پسته نيز مانند ساير گياهان براي رشد و توليد محصول به 14 عنصر غذايي احتياج دارد. اين 14 عنصر را كه عناصر اصلي نام گرفته‍ اند به دو دسته عناصر پر مصرف و عناصر كم مصرف نقسيم مي نماييم .

   عناصر پر مصرف عبارتند از : ازت (N)، فسفر(P)، پتاسيم(K)، كلسيم(Ca)، منيزيم(mg) و گوگرد(S) و عناصر كم مصرف نيز به ترتيب شامل آهن (Fa)، منگنز(Mn)، كلر(Cl)، بر(B)، ‍مس(Cu)، روي  (Zn)، نيكل(Ni)، موليبدن(Mo)، مي باشند. عناصر‍كربن(C)، هيدروژن(H) و اكسيژن(O)، نيز از عناصر غذايي پر‍مصرف مي‍ باشند چون تامين اوليه و جذب آنها بيشتر از طريق هوا انجام مي‍ شود ، جزتقسيم بندي اوليه ذكر نشده اند. در بعضي از تقسيم بندي‍ها عناصر سديم(Na) و كبالت (Co)و سيليسيوم(Si) را عناصر ندرتاً ضروري (عناصري كه وجودشان به مقدار كم براي رشد برخي از گياهان ضروري است) دانسته‍ اندو مقدار خيلي كم از عناصري مثل يد(I)، فلوئور(F)، برم(Br) ، ‌آلومينيوم (Al)و سلنيوم(Se)  را موجب تحريك رشد گياهان دانسته ولي گويند اگرچه آنها در تغذيه گياه نقشي ندارند اما براي سلامت مصرف‍ كنندگان گياهي (انسان‍ها و دام‍ها) وجودشان به ميزان مناسب در گياهان لازم است.

   مواد غذايي معمولاً به‍ صورت يون‍هاي محلول در آب آبياري و يا با عمل پخشيدگي (Diffusion) از خاك به طرف سطح ريشه‍ ها رفته و جذب مي‍ شود. ممكن است با وجود مواد غذايي به مقدار كافي، علائم ديگري رشد درخت محدود كرده و نشانه‍ هاي بوجود آيد كه با علائم كمبود موادغذايي اشتباه گرفته شود.اين عوامل عبارتند از :

- خشكي خاك يا كمبود رطوبت در آن

- زخم شدن تنه درختان با وسايل مكانيكي

- كاربرد علف‍‍كشها

- تجمع برخي مواد غذايي در شرايط خاص

   براي شناسائي كمبودها در درختان پسته بايد همه شرايط را يكجا و با هم در نظر گرفت . بنابراين كمبودها را در شرايطي فقط از روي علامات ظاهري مي توان تشخيص داد كه ساير احتياجات درخت كاملاً تامين شده باشد.

 

 

شكل 123- زخم شدن تنه

 

شكل 124- اثر سميت نمك بر روي برگ

 

 

عناصر غذايي مختلف :

 

ا زت (N):

   ازت يا نيتروژن يكي از عناصر اصلي مي باشد كه چگونگي رشد و باردهي درختان پسته به ‌آن بستگي دارد. ازت  عنصري غذايي است كه كمبود آن رشد باروري و توليد محصول را محدود مي سازد. اكثر توصيه‍ هاي ‍كودي نيز براساس همين عنصر پايه گذاري شده است. براي توليد هر 300 كيلوگرم محصول پسته خشك در هكتار، بيش از 5/6 كيلوگرم ازت مصرف مي شود. ازت همانند فسفر و پتاسيم داراي نقش ساختاري بوده و عملكرد و همچنين اعمال تنظيمي گياه به عهده آنها مي باشد. اگر نصف كود از ته مورد نياز، هنگام گل دادن يعني تقريباً اواخر اسفند و اوايل فروردين ماه (سال‍هاي عادي ) و نصف ديگر زمان مغز گرفتن  و پر كردن دانه،  اواخر خرداد تا اوايل تيرماه مصرف گردد علاوه بر افزايش ميزان محصول، از ريزش جوانه هاي گل نيز جلوگيري مي نمايد.

 

شكل 125- علائم كمبود ازت

 

   درختان ميوه خزان دار از جمله پسته در زمان خواب زمستانه ازت زيادي جذب نمي نمايند، پس دادن كود از ته به زمين بعد از برداشت محصول (شهريور، مهرماه) به علت آغاز دوره خواب گياه وكند شدن قدرت جذب آن، بازده چنداني ندارد. بهتراست در سال هاي كم بار(off) كودهاي از ته را تا حدود 30 درصد كمتر از سال هاي  پربار (on) مصرف نمود.

 

شكل 126- علائم كمبود ازت همراه با ريزش برگ

 

علائم كمبود ازت :

   كاهش ميزان ازت برگ باعث كاهش محصول، تاخير در برگ دادن وگلدهي، كاهش رشد طولي و قطره‍اي شاخ‍ه ها، قرمز شدن پوست درخت، كوچك و زرد شدن برگ‍ها، قرمز شدن رگبرگ‍ها و دمبرگ‍ها و ريزش برگ قبل از پاييز و خصوصاً زمان رسيدن محصول در درختان پر محصول به صورت توام يا مستقل مشاهده مي شود.

     معمولاٌ در صورت كمبود ازت در اوايل فصل رشد،  برگهاي پايين درخت كم رنگ تر و ريزتر شده و تعداد برگها نيز كاهش يافته و  يا  به  طور كلي رشد  تاج  درخت  كم مي شود.  در صورت ادامه كمبود ريزش برگ هاي پيرتر زودتر از معمول انجام مي شود.

 

 

فسفر :

   فسفر يكي از عناصر اصلي و كليدي در توليد پسته به حساب مي آيد كه در بيشتر اعمال فيزيولوژيكي گياه اهميت دارد از جمله در توليد ATP و آنزيم‍ها.  با وجودي‍‍كه، در بعضي خاك‍ها كودهاي فسفاته به زمين داده نمي شود اما كمبود اين عنصر كمتر مشاهده مي شود. به نظر مي رسد دليل اصلي آن وجود قارچ‍هاي ميكوريزا در اين خاك‍ها باشد كه به جذب فسفر كمك نموده و درختان كمبودي نشان نمي دهند.

علائم كمبود :

   در صورت كمبود فسفر علائمي از قبيل ديربازشدن جوانه ها ، برگ‍هاي سبزرنگ پريده و پيدايش نقطه‍ هاي سوخته با اشكال غير‍يكنواخت، در نزديكي لبه برگ‍هاي مسن‍تر از خود نشان خواهد داد. اين نقاط در طول فصل گسترش يافته تا اينكه تمامي پهنك را فرا گرفته و نهايتاً خشك شده و به زمين مي ريزد.

 

 

شكل 127- علائم كمبود فسفر

 

 

 

پتاسيم (K) :

   پتاسيم در ساخت پروتئين، آنزيم‍ها، اعمال تنظيمي و ارتباط آب و گياه نقش كليدي را ايفا مي كند. پتاسيم باعث تسهيل نفوذ آب در سلول‍هاي گياهي و كنترل كننده عمل باز و بسته شدن روزنه هاي برگ به هنگام تعرق مي باشد. نياز گياه به پتاسيم بسيار زياد است كه در صورت وجود به شكل قابل جذب و محلول در فاز مايع، به راحتي مي‍ تواند آن را جذب‍ كند. چون تحرك پتاسيم‍ در خاك بسيار كم است، لذا تغذيه گياهان ريشه عميق در خاك‍هاي رسي با كودهاي پتاسه كار مشكلي نمي باشد. براي كود دهي به باغات فاقد پتاسيم در خاك‍هاي داراي بافت سنگين و رسي  مي‍ بايد مقادير زيادي از آن را درون شيار كودي ريخته و گرنه درختان پاسخ مناسبي به دريافت كود نخواهند د اد.

 

 

شكل 128- ايجاد شيار كودي پتاسيم

 

   كمبود پتاسيم در باغ‍هاي كه در اراضي سبك و شني احداث مي شوند، نيز وجود دارد و مي ‍‍توان اينگونه باغ‍ها را با مقدار متوسطي كود پتاسه كه هر 2 تا 3 سال به زمين داده مي شود، ترميم  واصلاح نمود. بهتر است مقدار محاسبه شده كود پتاسه در چند نوبت در پاييز يا زمستان به همراه ساير كودهاي زمستانه، اواخر ارديبهشت ماه و قبل از رشد مغز به درختان پسته داده شود.

علائم كمبود :

   علائم كمبود پتاسيم عبارتند از : تغيير رنگ برگ‍ها و پيچيدن حاشيه آنها به سمت بالا. همچنين لبه برگ در قسمت تاخورده به رنگ‍ هاي خاكستري يا مسي در مي‍ آيد. اغلب برگ‍هاي مورد بحث در قسمت‍هاي وسط شاخه‍ ها قرار دارند وهرچه رشد ادامه يابد، شاخه ها كوتاه، كوچك و چند پهلو مي شوند .

 

 

شكل 129- علائم كمبود پتاسيم

 

 

شكل 129- علائم كمبود پتاسيم

 

 

نتايج و فرمول هاي كودي در مورد K,P,N :

    در خاك‍هاي كه از نظر مواد عالي و پتاسيم غني باشند،  ازت و فسفر تاثير معني داري در افزايش محصول داشته و بهترين فرمول كودي 300 گرم از هريك از مواد ازت دار (N) و فسفر (P2O5) به صورت خالص براي هر درخت 600 گرم توصيه  مي شود.  مصرف كود حيواني به تنهايي ميزان محصول را به طور معني داري افزايش مي دهد.

 

 

شكل 130- دادن كود حيواني در چالكود

 

 

شكل 131- كوددهي درختان پسته با استفاده از روش چالكود

 

    بهترين روش مصرف كود‍هاي شيميايي به طريق شياري مي‍ باشد كه دو طرف رديف درختان (و يا هر سال  يك طرف ) در انتهاي سايه  انداز به عرض و عمق 40 سانتي‍متر داده شود. اگر ميزان مواد آلي در خاك زياد باشد مصرف ازت  وP2O5  تا ميزان 300 گرم به هر درخت ميزان عملكرد را افزايش داده و اضافه نمودن مواد فوق به ميزان 600 گرم به هر درخت عملكرد را بطور معني داري كاهش مي دهد.

 

 

عناصر غذايي كم ‍مصرف (Micro elements) :

   استفاده از كودهاي ريز مغذي، از طريق خاك منافع چنداني را در برندارد. براي رفع اين مشكل در دراز مدت و جلوگيري از رسوب عناصر كم ‍مصرف در مجاورت فسفات‍ها و كربنات‍ها در شرايط قليايي و سديمي بودن خاك و آب، بايد ابتدا وضعيت خاك بهبود يافته وخصوصاً خاك متعادل گردد. راه دوم، در‍كوتاه مدت، استفاده از كودهاي ميكرو از طريق محلول‍پاشي مي باشد.

 

روي (Zn) :

   روي (Zn) در عمل گرده افشاني و لقاح و « اكسين» (Auxin) براي رشد سلول‍ها نقش مهمي دارد. در خاك‍هاي قليايي و سديمي و مناطقي ‍كه مانند اغلب نواحي پسته كاري، بارندگي آنها كم است و در خاك‍هاي كربناتي، ميزان روي قابل جذب بسيار پايين است و در اراضي كه خاك سبك و شني دارند كمبود بيشتر مشاهده مي شود. علائم كمبود، خصوصاً در حالت شديد آن، در اويل فصل بروز مي نمايد. اولين تاثير كمبود روي (Zn) تاخير در بازشدن جوانه هاي زايشي و رويشي درخت پسته است،كه گاهي احتمال دارد گلدهي و ظهور برگ‍ها تا يك ماه ديرتر انجام شود. پس از بازشدن جوانه هاي رويشي برگهاي انتهايي كوچك و تغيير رنگ يافته (كلروز) وكوچكشدن ميان‍گره ها به صورت مجموعه اي ريزبرگ و جارويي ظاهر مي شوند.

   در نتيجه عملاً توانايي گياه براي فتوسنتز و ساخت كلروفيل بطور چشمگيري كاهش مي ‍يابد. در صورتي‍كه كمبود برگ‍ها ناچيز باشد، اندازه آنها كوچك‍تر از معمول نبوده اما سطوح رنگ پريده‍اي (كلروزه) بين رگبرگهاي جانبي ديده مي شود. اغلب قسمتي از حاشيه برگ‍‍ها نيز به سمت بالا مي ‍پيچد به طوري كه حاشيه برگ به صورت كاملاً مشخص و مواج ديده مي‍ شود. در موارد كمبود شديد گاهي، سرشاخه‍ ها نيز از نوك به طرف پايين خشك مي شوند .

 

 

شكل 132- علائم كمبود روي

 

   دانه هاي پسته موجود روي درخت و يا شاخه هاي داراي كمبود آشكارا كوچك‍تر و قرمز‍تر از دانه هاي پسته معمولي مي باشند. همچنين كمبود روي با رشد شاخه هاي بدون برگ بدليل عدم وجود جوانه هاي زنده مشخص مي شوند.

 

 

شكل 133- علائم كمبود روي

 

 

شكل 134- علائم كمبود روي

 

   برطرف كردن كمبود روي از طريق خاك با استفاده از منابع معدني سولفات روي (Znso4) امكان پذير است. در اين روش به علت محدود بودن روي د رخاك بهتر است كود را نزديك ريشه قرار داد تا حداكثر امكان جذب براي آن فراهم شود و در صورتي كه سولفات 36 درصد استفاده شود، برحسب سن و اندازه درخت بين 900 تا 2700 گرم سولفات به هر درخت در خاك‍هاي شني، پاسخ خوبي خواهد بود.

   جوانه ‍پاشي روي در شروع و انتهايي فصل خواب درختان با سولفات روي (36 درصد  روي خالص) به ميزان 5/47 كيلوگرم در 1000 ليتر آب يا كلات روي (Zn-EDTA) به ميزان 350/2 كيلوگرم در 1000 ليتر آب كمبود را بخوبي برطرف مي نمايد.

 

آهن (Fe) :

   آهن يكي از بي ‍تحرك‍ترين عناصر درگياهان است به همين علت كمبود آهن (Fe) بيشتر در برگ‍هاي جوان مشاهده مي شود.كمبود آهن در خاك معمولاً به علت نامحلول بودن آن مي باشد. درخاك‍هاي اسيدي و نسبتاً اسيدي، آهن كاملاً محلول است، اما در خاك‍هاي خنثي يا قليايي مثل اكثر مناطق پسته ‍‍كاري ايران، آهن به قدري نامحلول است كه گياه به مقدار كافي نمي تواند آن را جذب نمايد.

   علائم كمبود آهن (Fe) در درختان پسته نيز تقريباً مشابه اكثر درختان ميوه است يعني برگ زرد شده و رگبرگ‍هاي اصلي سبز باقي مي ‍مانند. اگرچه اين زردي در كمبودهاي ناچيز قابل رويت نيست اما رنگ كلي باغ زرد مي شود يكي از علائم كمبود، بروز نقاط سوخته (نكروزه) در سطح برگ مي باشد. معمولاً محصول شاخ‍هاي داراي كمبود كاملاً رشد نكرده يا پوك مي شود. تعداد دانه در خوشه در اين حالت بسيار كم و گاهي به 2 تا 3 عدد مي رسد. كمبود آهن باعث ميشود برگ‍ها به شكل به اصطلاح تيغ ماهي درآيند.

 

 

شكل 135- علائم كمبود آهن در برگ گياه

 

بر(B) :

   بر(B) ممكن است در برگ‍هاي پاييني درخت به مقداري باشد كه در آنها ايجاد مسموميت كند در حالي ‍كه در همان موقع سلول‍هاي مريستمي انتهايي كمبود بر را نشان مي دهند. 

  پيچيدگي و غير مسطح شدن حاشيه برگ‍ها از علائم  بارز كمبود  بر(B) مي باشد.  درابتدا  رشد طبيعي بوده ،  ضخيم و فنجاني مي شوند  نهايتاً ممكن است تمام خوشه هاي گل ريزش كرده يا ميزان پوكي محصول به شدت افزايش يابد. سوختگي حاشيه برگ‍ها از علائم زياد بوده و مسموميت گياه توسط بر(B) مي باشد. كمبود بر سبب كوتاه شدن ميان‍گره ها روي شاخه‍ هاي ضعيف مي‍ شود، برگ‍ها غالباً تابيده، بدشكل، ريز، و در صورت شدت كمبود باعث سرشاخه ميري مي شود.

 

 

شكل 136- علائم كمبود بر

 

 

شكل 137- بيش بود بر

 

   با پاشيددن بر از منبع براكس (11 درصد بر) به صورت سرك در پاييز به ميزان 7/55 تا 5/83 كيلوگرم در هكتار باعث برطرف كردن كمبود بر براي مدت 5-3 سال ميشود، در مصرف كودهاي حاوي بر(B) بايستي بسيار مواظب بود زيرا اندكي بر اضافي مي تواند مسموميت درختان را بدنبال داشته باشد.

 

 

شكل 138- ديگر علائم كمبود بر

 

شكل 138- ديگر علائم كمبود بر

 

 

شكل 139- علائم كمبود بر در كاهش تعداد دانه

 

   بر را مي‍توان با جوانه پاشي هم تامين نمود. جهت اين كار قبل از باز شدن جوانه ها، بر لازم را براي توسعه و رشد گل‍ها تامين كرده و تعداد دانه در خوشه را افزايش يا بهبود بخشيد.

 

منگنز(Mn) :

   در خاك‍هاي مناطق خشك كمبود منگنز ديده مي‍ شود و درخاك‍هاي اسيدي مسوميت آن ايجاد اشكال مي نمايد. بعلت كمي تحرك آن در بافت‍هاي گياهي علائم كمبود را در بافت‍هاي جوان مي توان مشاهده كرد .

 

 

شكل 140- علائم كمبود منگنز در برگ گياه

 

   علائم كمبود آن مانند آهن است با اين تفاوت كه در كمبود منگنز قسمتي از حاشيه سبز باقي مي‍ماند. دادن سولفات منگنز به ميزان 10-8 كيلوگرم در هكتار در اواخر زمستان و در انتهاي سايهنداز در شيار  كودي و به عمق حداقل 30 سانتيمتر مي‍تواند در رفع كمبود آن موثر باشد. استفاده از تركيبات كلاته منگنز (Mn-EDTA)، به علت جانشيني سريع آهن بجاي آن در كلات و افزايش جذب آهن و عدم منگنز معمول نيست.

 

مس (Cu) :

   اين عنصر مانند روي براي گياهان سمي است مگر اينكه غلظت آن بسيار كم باشد.

 

 

شكل 141- علائم كمبود مس

 

   در باغاتي كه به مدت طولاني از كودهاي حيواني و مرغي استفاده كرده اند، ميزان مس موجود در برگ درختان بسيار كم است. علائم كمبود مس در درختان پسته در اواخر تير تا اواسط مرداد ماه شروع مي‍ شود. دركمبود اين عنصر برگ‍هاي تشكيل شده در انتهاي شاخساره بطور تصاعدي كوچك‍تر و گرد‍تر مي شوند. نتيجه آن نكروزه شدن برگ‍هاي جوان انتهاي شاخه است. در اواخر مرداد نوك شاخساره ممكن است پيچيده شده يا خشك شود.

   براي رفع كمبود مس (Cu) مي توان يا كودهاي حاوي آن را به خاك اضافه نموده و يا محلول‍پاشي نمود. محلول پاشي برگ‍ها با كلات مس (Cu-EDTA) با 5/10 درصد مس خالص ميان 250 تا 900 گرم در 1000 ليتر آب، پس از گل دادن در اواخر فروردين ماه تا اوايل ارديبهشت ماه بهترين نتيجه مسموميت را دارد. كاربرد سولفات مس در حد 600 تا 1200 گرم در 1000 ليتر آب در اوايل بهار نيز موفقيت‍ آميز بوده است. در غلظت زياد، مس نيز باعث مسموم شدن گياه شده، ميوه ها حالت ترك خورده و سياه رنگ پيدا مي ‍كند و در روي برگ‍ها نيز نقاط نكروزه قهوه اي رنگ و ريزي مشاهده  مي‍ شود.

 

 

شكل 142- علائم كمبود مس

 

 

شكل 143-علائم بيش بود مس در ميوه

 

 

شكل 144- علائم بيش بود مس در برگ

 

آبياري پسته:

آبياري پسته:

   بسياري از باغداران به آبياري نهال پسته، پس از كاشت چندان اهميت نمي دهند. آبياري نهال پسته بلافاصله پس از كاشت شروع شده و با دوره هاي حداكثر 7 روزه در سال اول ادامه مي يابد.

شكل 90- كشت مخلوط پسته و يونجه

شكل 91- آبياري غرقابي

 

   در سال دوم دور آبياري به مرور به 14 روز يك بار تبديل شده و در صورتي كه آب كافي در اختيار باشد تا زمان پيوند، نهال‍ها با همين دور آبياري مي ‍شوند. ميزان آب داده شده در هر دور آبياري در سال‍هاي اول و دوم  به علت عدم توسعه كامل ريشه بيشتر از نياز آبي گياه بوده كه عمده آن صرف آبشويي املاح و نفوذ عمقي مي شود. از سال سوم به بعد با توسعه ريشه مقدار آب آبياري به ميزان 4000 متر مكعب در هكتار در سال به روش غرقابي سنتي، مقدار قابل قبولي مي باشد.

آبياري درختان پسته بارور :

باغداران پسته بايد مقدار آب، زمان آبياري و بهترين روش آن را با توجه به شرايط موجود تعيين و استفاده نمايند.

انتخاب روش آبياري :

فاكتورهاي كه در انتخاب روش آبياري بايد مد نظر قرار گيرند عبارتند از : خواص فيزيكي و شيميايي خاك،  يكنواختي، شيب زمين، خطر يخبندان، هزينه و ميزان و وفور آب مديريت خوب و صحيح در آبياري نه تنها بر توليد كمي و كيفي محصول اثر مي گذارد، بلكه بر تغذيه درختان با مواد معدني نيز موثر بوده و مسائل ناشي از آفات و بيماري‍ها را به حداقل رسانده و مبارزه با علف‍هاي هرز را نيز آسان‍تر مي نمايد. روش‍هاي مورد استفاده در آبياري باغ هاي پسته عبارتند از :

 

آبياري سطحي :

الف) آبياري نواري (كرتي) :

اين روش به زميني نسبتاً مسطح (شيب كمتر از 1% ) و آبي با دبي زياد نياز دارد. طول و عرض اين نوارها، به شيب، بافت خاك و مقدار آب وابسته است. راندمان مزرعه اي اين روش آبياري بين 40 تا 80 درصد است. درصورتي‍ كه سيستم جمع‍ آوري رواناب در انتهاي نوارها موجود باشد راندمان افزايش مي يابد.

 

شكل 111- آبياري نواري

 

ب) آبياري شياري (جوي و پشته اي)

شيارها در شكل‍هاي مختلفي درست مي‍شوند تا آب را به پايين شيب هدايت نمايند. اين روش معمولاً در اراضي كه شيب آنها از 2% تجاوز نمي نمايد بكار برده مي شود، در شيب‍هاي بيش از اين، فرسايش خاك مشكل جدي خواهد بود.

 

شكل 112- آبياري شياري

 

ج) روش آبياري بابلر :

   اين روش در حقيقت نوعي آبياري سطحي است كه آب بوسيله لوله هاي پلي اتيلن به پاي درخت انتقال يافته و بوسيله يك فواره پلاستيكي (بابلر) آب به داخل كرت، حوضچه و يا كرتچه منتقل مي شود. در اين روش بهتر است كه زير هر درخت تشتكي به قطر يك متر و حداكثر به قطر تاج درختان ايجاد و داخل آن آبياري شود.

شكل  113- آبياري بابلر

 

سيستم ‌‌آ‍بياري ناحيه اي (نقطه اي ) :

اين روش آبياري شامل آبياري قطره اي (Trickle يا drip ) روي زميني وآ‍‌بياري قطره‍اي زيرزميني،  آبياري زيرزميني با لوله هاي سفالين يا لوله هاي متخلخل (تراوا از جنس پلي اتيلن)،  ‌بياري باراني ميكرو يا ميكروجت مي باشد.

در اين روش مقداري ‌آب بصورت دائمي به حجم محدودي در خاك از درون لوله اي باريك يا وسائل مكانيكي ديگري كه  اميتر (قطره چكان ) خوانده مي‍ شود، داده  مي ‍شود. حجم خاك خيس شده در اطراف درختان توسط اين روش از خاك خيس شده توسط ساير روش‍ها كمتر است.

شكل 114- ‌آبياري قطره اي

شكل 115- ‌آبياري با لوله هاي سفالين

شكل 116- نحوه استقرار لوله هاي سفالين در زير خاك نزديك به محيط ريشه

 

   پيشنهاد شده است كه درختان بارور و مسن 40 تا 60 درصد (يا بيشتر)حجم خاك را به عنوان سطح خيس شده نياز دارند اين مقدار براي درختان جوان 10-5 درصد مي‍باشد. در صورتيكه نفوذ‍پذيري خاك يا حركت موئينه آب در خاك كم بوده و يا خوب نباشد‍، براي رسيدن به حجم خيس مورد نياز  لازم است تعداد خيس كننده و يا محل خروج ‌آب (قطره چكان‍ها يا اميترها) افزايش يابد.

شكل 117- افزايش تعداد قطره چكانها با توجه به افزايش نياز آبي گياهان

شكل 118- اثر كم آ ‌بي بر روي رشد رويشي درخت

 

   درختان بزرگ‍تر و مسن ممكن است در يك خاك لومي (Loamy) به بيش از 8-6 و درختان جوان به يك قطره چكان نياز داشته باشند.

نكات مهم :

   بهتراست باغ‍هاي پسته (بيش از 12 سال سن ) حداقل هر 30 روز يك بار آبياري شوند اين دور مناسب باغ‍هاي است كه خاك آنها بافت متوسط داشته باشند. در صورت امكان در ماه‍هاي گرم‍تر بهتر است از دور آبياري حدود 10 روز كم گردد. اگر بافت سنگين باشد دور آبياري ماه‍هاي خنك (فروردين تا خرداد، شهريور و مهرماه) و ماه‍هاي گرم (تير و مرداد ) را مي‍توان 5 تا 10 روز افزايش داد. (برحسب  اين‍‍كه بافت نسبتاً رسي يا كاملاً رسي باشد). آب مورد نياز نهال پسته حدود 4000 متر مكعب در هكتار در سال براي نهال 4 تا 5 ساله خواهد بود، اما در مجموعه حاضر همين عدد براي آبياري نهال يكساله هم توصيه شده است و به علت اين كه گياه پسته در سال اول تازه به محل اصلي منتقل شده است و چندان توسعه ريشه‍اي ندارد پس نياز واقعي آن بسيار كمتراز 4000 متر مكعب است و حتي چيزي كمتر از 1000 متر .مكعب در هكتار در سال اول مي ‍باشد. چون با روش غرقابي نمي توان اين مقدار را به سطح زمين داد، لذا عدد بيشتري كه با اين روش تناسب دارد ذكر شده است.

شکل 119- ريشه عميق پسته

 

   اثر كمبود آب را در برگ درختان پسته مي توان بوضوح مشاهده كرد، زيرا در هنگام كم آبي رنگ برگ‍ها و درختان از سبز تيره به سبز كم رنگ و مايل به زرد تبديل ميشود.

   بطور‍ كلي پسته در رديف گياهان ريشه عميق طبقه بندي مي‍شود . ريشه‍ ها به علت حجم و عمق زيادي كه اشغال كرده و درخاك فرو مي ‍روند، باعث بروز مقاومت درخت، در شرايط نامساعد طبيعي و از جمله خشكي شده و در اين شرايط زنده باقي مي ماند.

شكل 120- خشك شدن بر اثر شوري

 

   در اين جا اين نكته را بايد در نظر داشت كه عادت ريشه به رشد عمق تحت شرايط مديريتي مختلف، نوع پايه و بافت‍هاي مختلف خاك تغيير يافته و حتي گاهي در عمق .بيش از 2 متر ريشه اي مشاهده نمي شودو گسترش ريشه ها اكثرا جانبي است.

   مقاومت به شوري حد وحدودي دارد و متجاوز از آن گياه پسته، با افزايش شوري كاهش محصول داشته و در صورت افزايش شوري نهايتاً خشك مي ‍شود. پس از مقاومت به شوري به معني شور دوست بودن نيست .حساس‍ترين دوره آبياري گياه، قطع آب در زمان گلدهي (فروردين ماه) و رشد مغز (تيرماه ) است و مهمترين آب .براي خندان شدن مغزهاي پسته آب شهريور ماه يا آخرين آب قبل از رسيدن كامل محصول مي باشد.

شكل 121- مرحله رشد ميوه

شكل 122- پسته خندان

 

 

 

هرس و اثرات و انواع آن:

هرس و اثرات و انواع آن :

هرس باردهي درختان پسته :

    به كليه عملياتي كه بر روي  درختان بارده  و به منظور قطع  قسمت يا تمام شاخه هاي درخت انجام مي شود، هرس باردهي مي گويند. هرس باردهي پسته شامل هرس تنك شاخه، هرس سربرداري و حذف پاجوش مي باشد.

 

هرس تنك شاخه :

   در اين روش هدف اصلي كاهش تعداد شاخه هاي فرعي درجه دوم و سوم مي ‍باشد. معمولاً به منظور كاهش سال آوری، تعداد شاخه هاي ميوه دهنده پسته را قبل از سال پربار به حدود نصف تا  كاهش مي دهند كه اين عمليات باعث تقويت شاخه ها، جوانه ها و خوشه هاي گل باقي‍مانده مي شود اين عمليات بايستي در دوره خواب زمستانه و در سنين باردهي اقتصادي محصول انجام شود .

شكل 106- هرس تنك شاخه (قبل از هرس)

شكل 107- هرس تنك شاخه (بعد از هرس)

هرس سربرداري :

    در اين روش هدف اصلي جلوگيري از رشد رويشي بيش از حد جوانه انتهايي و تقويت رشد جوانه هاي جانبي است. سربرداري شاخه باعث افزايش شاخه هاي جانبي، افزايش سطح ميوه دهي  كاهش ارتفاع درخت شده كه همه برروي تشكيل جوانه گل تاثير مثبت دارد. اين عمليات بايستي در فصل خواب انجام شود.

شكل 108-  هرس سربرداري

 

    هرس شاخه هاي مزاحم، خشك و آلوده، قطع شاخه هايي كه در مسير حركت ادوات كشاورزي رشد مي نمايند يا داراي رشد رو به پايين، درهم و افقي هستند الزامي است زيرا تشكيل ميوه روي چنين شاخه هاي معمولاً ريزش محصول، تماس با زمين آلوده و آلودگي هاي قارچي را بدنبال دارد. از بين بردن شاخ‍ه هاي خشك و آلوده نيز روي حفظ سلامتي و جلوگيري از شيوع و گسترش نقطه هاي شروع آلودگي موثر مي باشد.

شكل 109- هرس شاخه هاي مزاحم

 

هرس پاجوش‍ها :

   از بين بردن شاخه هاي پاجوش كه داراي رشد عمودي هستند و نيز تنه جوش هايي كه از شاخه هاي اسكلتي اوليه ايجاد مي شوند  و بر روي نفوذ نور به درون تاج اثر منفي دارند، الزامي است.

شكل 110- مراحل مختلف هرس پاجوش‍ها

عمليات بعد از پيوند :

عمليات بعد از پيوند :

پس از پيوند آبياري بايد منظم و به فواصل 14 روز يك بار انجام شود.

جوانه ها و پاجوش‍هایي كه از زير محل پيوندك و بر روي پايه ايجاد مي ‍شوند، قطع گردد.

هرس فرم درختان پسته :

   هدف از انجام هرس فرم، ايجاد اسكلت قوي و محكم، شكل مناسب و مورد نظر  تحريك رشد شاخه هاي مناسب براي ايجاد تاج متراكم و متوازن و افزايش رشد شاخه هاي نگهداري شده مي باشد. هرس فرم جامي و شلجمي جهت ايجاد شكل مناسب درختان پسته توصيه مي شود و مراحل اجراي آن به شرح ذيل است :

در سال اول پس از كاشت نهال در محل باغ عمليات پيوند بر روي نهال‍هاي كاشته شده انجام می گيرد. در اولين فصل خواب عمليات سربرداي شاخه هاي پيوندي از ارتفاع 100-90 سانتي‍متري انجام مي ‍شود.  در دومين فصل رشد، شاخه هاي جانبي اوليه ايجاد شده از درختان سربرداري شده به عنوان اسكلت اوليه درخت انتخاب مي شوند. در دومين فصل خواب سربرداري شاخه هاي اوليه از ارتفاع 30-25 سانتي‍متري صورت می گيرد. در سومين فصل رشد عمليات حذف پاجوش و جلوگيري از رشد بيش از حد شاخه هاي جانبي انجام مي شود. در فصل خواب سال سوم سربرداري شاخه هاي ثانويه همانند سال دوم خواهد بود. در چهارمين فصل رشد  شاخ‍ه هاي مورد نظر و پاجوش هاي اضافي حذف مي ‍شوند. در فصل خواب سال چهارم فقط شاخ‍هاي باريك، بلند و آنهايي كه داراي رشد عمودي و باعث رقابت هستند، حذف مي شوند. در فصل خواب پنجم شكل و اسكلت مورد نظر بايستی تكميل شده باشد. اگر هرس برخي از شاخه ها، اثر مثبتي روي تكميل شكل دارد  بايد .سريعاً انجام شود. متاسفانه در بيش از 90 درصد باغات پسته، هرس فرم انجام نشده و درختان موجود به شيوه سنتي (درختچه اي) پرورش يافته اند.

 

شكل 105- مراحل مختلف هرس فرم درختان پسته

 

 

 

 

پيوند درختان پسته :

پيوند درختان پسته :

سه نوع روش پيوند زني در ايران مرسوم است :

1- پيوند لوله اي               2- پيوند شكمي                3- پيوند اسكنه اي      

   پيوند اسكنه اي و پيوند شكمي از قديم الايام در ايران كاربرد داشته، كه به تدريج كنار گذاشته شده است. هم اكنون استفاده از پيوند لوله اي به دليل سادگي، سرعت عمليات و درصد بالاي جوش خوردن بين پايه با پيوندك رواج يافته و 99 درصد درختان پسته با استفاده از اين روش تكثير می شوند. از آنجا كه درخت پسته از نوع درختان صمغ ‍دار است ايجاد هرگونه خراش در تنه يا در شاخه هاي آن موجب تراوش صمغ مي گردد كه در مجاورت هوا سفت مي ‍شود.  بنابراين در پيوند شكمي نهال پسته، شكاف افقي در پايين شكاف عمودي به شكل ..I... زده مي ‍شود (پيوند شكمي در درختان ميوه معمولاً به شكل T است)   تا صمغ مترشحه از شكاف افقي مانع رويش و رشد جوانه پيوند‍ك نشود.

شكل 92- پيوند اسكنه اي

شكل 93- پيوند شكمي (قراردادن پيوندك در شكاف)

شكل 94- بستن محل پيوند

 

آماده سازي پايه، تهيه پيوندك و انجام عمل پيوند‍زني :

به منظور سهولت در عمل پيوند، نخست پايه مورد نظر انتخاب مي گردد.

شكل 95- انتخاب پايه مناسب جهت انجام عمل پيوند

 

در اسفند ماه نهال‍هاي 3-2 ساله پسته در زمين اصلي سربرداري مي شوند

شكل 96- سربرداري پايه

 

پس از رشد جوانه هاي جانبي بر روي پايه سربرداري شده، بسته به نوع آرايش تنه درخت 3-1 شاخه برروي پايه اصلي نگهداري شده و ساير شاخه ها حذف مي ‍شوند.در پيوند لوله اي هم اندازه بودن قطر پايه و پيوند‍ك ضروري است به همين منظور ابتدا پايه وشاخه مناسب پيوندك انتخاب مي شود.

شكل 97- حذف شاخه هاي اضافي

شكل 98- انتخاب پايه و پيوندك مناسب

 

زمان مناسب براي پيوند نهال‍هاي پسته به طور عمده در اواخر اريبهشت تا اوايل خرداد يعني هنگامي است كه درخت براحتي پوست مي دهد و دماي هوا در حد متعادل قرار دارد.

براي تهيه پيوندك حدود 3-2 سانتي‍متر بالاتر از جوانه، شاخه را قطع كرده، سپس از 2 سانتي‍متري زير جوانه با چاقوي پيوند‍زني پوست دور تا دور بريده مي ‍شود. بعد با انگشت پوست برش خورده را به آرامي چرخانده تا پوست حاوي جوانه به راحتي و به طور كامل از چوب جدا شود.

شكل 99- جداكردن پيوندك

 

پيوندك آماده شده، به شكل استوانه‍اي حاوي جوانه مي باشد.

شاخه هاي جانبي نگهداري شده بر روي پايه نيز سربرداري شده و سپس به فاصله 3-2 سانتي‍متر از بالا دور تا دور شاخ برش داده مي ‍شود و به روش تهيه پيوندك، .پوست جدا مي شود.

شكل 100- پيوندك آماده

شكل 101- جدا كردن پوست پايه

 

پس از آماده شدن پايه و پيوندك، پيوندك را كه به شكل استوانه است داخل چوب پايه قرارداده و به آرامي به سمت پايين فرستاده تا در محل خود استقرار يابد.

شكل 102- قراردادن پيوندك روي پايه

 

گالري عكس 3 (از كاليفرنيا)

در اين مطلب سري جديد عكس باغات پسته از كاليفرنيا براي شما تهيه كرده ام

اميد است كه مورد استفاده دوستان قرار گيرد.

خوشه در رقم كله قوچي







 رقم در كاليفرنيا Golden Hills

خوشه در رقم Golden Hills

برداشت پسته در كاليفرنيا

برداشت پسته در كاليفرنيا

The Navel Orangeworm is a pest of pistachio

The Obliquebanded Leafroller is a pest of pistachio


The Red-shouldered Plantbbug is a pest of pistachio

Gill's Mealybug on pistachio trunk

Gill's mealybug migrate from trunk onto pistachio bud

Pistachio seed chalcid larvae

Pistachio seed chalcid

گالري عكس 2 (از كاليفرنيا)

در اين مطلب سري جديد عكس باغات پسته از كاليفرنيا براي شما تهيه كرده ام

اميد است كه مورد استفاده دوستان قرار گيرد.

درختان سالم در كاليفرنيا

خوشه پسته

جوانه بعد-خواب زمستاني




جوانه در  بهار

گل ماده در پسته

گل نر در پسته

پسته در پوست

کاشت پایه مادری در اواخر زمستان

پسته كله قوچي در كاليفرنيا

علائم كمبود عناصر غذايي در پسته(تصويري)

علائم كمبود عناصر غذايي در پسته(تصويري)

كمبود نيتروژن در گياه پسنه

 علائم کمبود فسفر (P)در پسته

علائم کمبود پتاسیم (K) در پسته

 علائم کمبود بور (B) در پسته

علائم مسمومیت بور (B) در پسته

 علائم کمبود روی در پسته

 علائم کمبود مس در پسته

مسموميت علف كش

Pre-emergent herbicide toxicity symptoms in pistachio (left). Verticillium wilt

مسموميت علف كش رانداب

همايش هاي سال 2008 در كاليفرنياي آمريكا

اين مطلب شامل يكسري همايش هايي است كه سال 2008 در كاليفرنياي آمريكا در مورد پسته برگزار شده است اميد است كه مورد استفاده شما دوستان قرار گيرد

اين مطالب در قالب پاور پوينت هستند كه به صورت پي دي اف در آمده است

 

Pistachio Short Course 2008 Presentations

Visalia Convention Center, November 3 - 6, 2008
Coordinated by Louise Ferguson, UCCE Specialist, UC Cooperative Extension, and the UC Fruit & Nut Research and Information Center

 

چشم انداز اقتصادی برای تولید پسته

Economic Outlook for Pistachio Production (pdf)
Steve Blank, Ag. & Res. Economics Dept., UC Davis

 

درخت  پسته: گیاه شناسی و فیزیولوژی

The Pistachio Tree: Botany and Physiology (pdf)
Louise Ferguson, Plant Sciences Dept., UC Davis

 

انتخاب مكان باغ ، ارزیابی و اصلاح ، مدیریت شوری و آبادانی

Orchard Site Selection, Evaluation and Modification, Salinity Management and Reclamation (pdf)
Blake Sanden, UCCE Kern County

 

برنامه ریزی و طراحی  باغ

Planning and Designing the Orchard (pdf)
Craig Kallsen, UCCE Kern County

 

سیستم ميكرو ايريگشن

Microirrigatiion Systems (pdf)
Larry Schwankl, Land, Air & Water Res. Dept., UC Davis

 

ارقام پسته

Pistachio Cultivars (pdf)
Craig Kallsen, UCCE Kern County

 

گیاهان پیوندی کالیفرنیا پسته

California Pistachio Rootstocks (pdf)
Louise Ferguson, Plant Sciences Dept., UC Davis

 

گیاهان پیوندی پسته: تولید & جوانه زدن

Pistachio Rootstocks: Production & Budding (pdf)
Brent Holtz, UCCE Madera County

 

کاشت درخت های جوان

Young Tree Planting, Field Budding and Training (pdf)
Bob Beede, UCCE Kings County

 

مدیریت علف هرز پسته

Pistachio Weed Management(pdf)
Kurt Hembree, UCCE Fresno County

 

آب مورد نیاز درخت و کم آبیاری

Tree Water Requirements and Regulated Deficit Irrigation (pdf)
David Goldhamer, Land, Air & Water Res. Dept., UC Davis

 

بررسی بهبود & از نفوذ آب

Assessment & Improvement of Water Penetration (pdf)
Blake Sanden, UCCE Kern County

 

تشخیص و تصحیح کمبودعناصر غدايي در پسته

Diagnosing and Correcting Nutrient Deficiencies (pdf)
Craig Kallsen, UCCE Kern County

 

مديريت كود دهي درختان پسته

Fertilizer Application Management (pdf)
Roland D. Meyer, Land, Air & Water Res. Dept., UC Davis

 

برداشت ، حمل و نقل ، پردازش و ذخیره سازی

Harvesting, Transport, Processing and Storage (pdf)
Jim Thompson, Biological & Ag. Engineering Dept., UC Davis

 

هرس درخت بالغ

Mature Tree Pruning (pdf)
Louise Ferguson, Plant Sciences Dept., UC Davis

 

بیماری های قابل انتقال در پسته

Soil Borne Diseases of Pistachio (pdf)
Brent Holtz, UCCE Madera County

 

بیماری های برگی & میوه پسته

Foliar & Fruit Diseases of Pistachio (pdf)
Themis Michailides, Plant Pathology Dept., UC Davis

 

آفلاتوکسین و تعامل آن با

Aflatoxin and Its Interaction with Navel Orangeworm (pdf)
Themis Michailides, Plant Pathology Dept., UC Davis

 

اختلالات فیزیولوژیک پسته

Physiological Disorders of Pistachio (pdf)
Louise Ferguson, Plant Sciences Dept., UC Davis

 

مدیریت تلفیقی آفات در پسته (بند پايان)

Vertebrate Pest Management in Pistachio (pdf)
Roger Baldwin, State IPM Program, UC Kearney Ag. Ctr.

 

نكاتي پيرامون قبل از خواب زمستاني درختان پسته

Tips for Bedtime Reading (pdf)
Bob Beede, UCCE Kings County

 

اشکالات کوچک در تغذیه پسته

Small Bugs Feeding on Pistachios (pdf)
Bob Beede, UCCE Kings County

 

انگل در پسته

Mites in Pistachio (pdf)
Bob Beede, UCCE Kings County UCCE Kern County

 

آفت جدید پسته .... و محصولات شیری دیگر

Ferrisia gilli: A New Mealybug Pest of Pistachios and Other Deciduous Crops (pdf)
David Haviland, UCCD Kern County, & Bob Beede, UCCE Kings County, Kris Godfrey, California Dept. of Food & Agriculture, Kent Daane, UCCE Berkeley. UC Publ 8247. 2006 (6 pp)

 

همايش هاي سال 2010 در كاليفرنياي آمريكا

اين مطلب شامل يكسري همايش هايي است كه سال 2010 در كاليفرنياي آمريكا در مورد پسته برگزار شده است اميد است كه مورد استفاده شما دوستان قرار گيرد

اين مطالب در قالب پور پوينت هستند و در مورد مباحث اثر آفت كشها و دوام آنها – شوري بر پسته – نژاد هاي مختلف پسته در كاليفرنيا – يك نوع بيماري پسته – و صنعت پسته و چالشهاي پيش روي آن مي باشد

 

Pistachio Day 2010 Presentations

2010 Annual Statewide Pistachio Day
Visalia Convention Center
Wednesday, January 13, 2010

Understanding the 2009 BOT Blowup: Management Guidelines for 2010 (pdf)
Dr. Themis Michailides, Dept. of Plant Pathology, UC Davis

 

Understanding Salinity and its Effect on Pistacho Plant Performance (pdf)
Dr. Louise Ferguson, UCCE Dept. of Plant Sciences, UC Davis

 

Navel Orangeworm: Factors Affecting survival, Pesticide Efficacy, and Development (pdf)
Dr. Joel Siegel, USDA ARS, Parlier

 

Update on New Pistachio Varieties and Plantings (pdf)
Craig Kallsen, UCCE Kern Co.

 

Diagnosis and Management of Alternaria Blight: A Resistance Challenge (pdf)
Dr. Themis Michailides, Dept. of Plant Pathology, UC Davis

 

Food Safety Challenges Facing the Pistachio Industry (pdf)
Dr. Bob Klein, California Pistachio Research Board

 

مديريت تغذيه پسته در كاليفرنيا

اين مطلب در مورد مديريت تغذيه پسته در كاليفرنيا مي باشد

توجه به اين نكته كه مديريت مصرف كودها در زمان خاصي انجام ميشود شما را به خواندن اين مطلب دعوت مي كنم

در ضمن اين مطلب شامل مدلي است براي مديريت مصرف بهينه كود در پسته

اميد است كه مورد توجه شما دوستان قرار گيرد

 

---

Pistachio Nutrients & Fertilization

Robert H. Beede, UCCE Farm Advisor, Kings Co.

A fertilization program is typically designed for a specific crop and orchard. At establishment, the soil is sampled for exisiting available nutrients. After the application program is initiated, leaf analysis in mid-August is used to monitor it. Growers are advised to keep long-term records for an orchard of: their application program, including applications of fertilizer and soil amendments, results of leaf sampling, and yield. These records provide information for decision-making in orchard management.

Application Program: Nutrients are best applied to the root zone at the time of greatest need, which is typically early in the season.  Due to the "alternate year" nature of the pistachio yield, fertilization is lighter during "off" years.  General fertilzation schedules  for nitrogen (N) and potassium (K) below should be modified for extremes in soil type: on very heavy clay soils, K applications would be very light. Interactive models have been developed to customize an N and K fertilization program to a specific site. The schedules below provide a generic fertilization schedule, applicable to most pistachio growing areas in California.

 

Fertilization Schedule for Pistachio - "On" Year (lbs/acre) (Roland Meyer, 2008)
Nutrient	April	June	early August	"On" Year Total
N	30 - 75	50 - 75	50 - 75	ca. 200 - 225
K	35 - 75	35 - 75	35 - 50	ca. 110 - 200

 

 

Fertilization Schedule for Pistachio - "Off" Year (lbs/acre) (Roland Meyer, 2008)
Nutrient	April	June	early August	"Off" Year Total
N	30 - 60	35 - 50	35 - 50	ca. 100 - 113
K	12 - 35	12 - 35	12 - 25	ca.   36 -  100

 

Leaf Sampling for nutrients: This is an extremely  tool to measure the adequacy of the fertilization program and to diagnose nutrient deficiencies and toxicities. Annual leaf sampling is advised.Samples are analyzed at commercial labs. To provide an acceptable sample:

 

collect the sample from late July through mid-August

 

sample non-fruiting branches, 6 ft. (1.8 m) from the ground

 

choose fully expanded sub-terminal leaflets

 

collect 4 - 10 leaflets per tree

 

sample 10 - 20 trees/orchard block

 

do not include leaflets that have received in-season nutrients sprays

 

deliver the sample to the lab within 24 hours

 

Critical Values (CV) are minimum concentrations for adequate tree growth and yield. Suggested Range also refers to the concentration for optimal growth. These values are part of the leaf analysis report. CV and Suggested Range values for essential nutrients are provided in the table below.

 

Nutrient Concentrations in August Leaf Samples (R. H. Beede, 2004)
Nutrient	Critical Value (CV)	Suggested Range
Nitrogen (N)	1.8%	2.2 - 2.5%
Phosphorus (P)	1.14%	0.14 - 0.17%
Potassium (K)	1.6%	1.8 - 2.0%
Calcium (Ca)	1.3% (?)	1.3 - 4.0%
Magnesium (Mg)	0.6% (?)	0.6 - 1.2%
Chlorine (Cl)	(?)	0.1 - 0.3%
Manganese (Mn)	30 ppm	20 - 80 ppm
Boron (B)	90 ppm	150 - 250 ppm
Zinc (Zn)	7 ppm	10 - 15 ppm
Copper (Cu)	4 ppm	6 - 10 ppm

Nutrition Deficiencies: Generally, sandy soils are more prone to deficiencies because, due to the crystalline structure,  they have fewer binding surfaces than clay soils.

Nutrient	Seasonal Onset of Symptoms	Regional Susceptibilities & Conditions	Shoot & Foliage Symptoms	Corrections*
Nitrogen (N)	throughout season	all regions benefit from annual applications	shoot reduction, new leaves pale, old leaves yellow & drop, leaf midribs & bark reddish	Table 1
Potassium (K)	early to mid-season	high native K fertility observed in West side, due to heavier soils	leaves pale, small, leaflet edges curl up with gray cast, leaf yellowing, scorching; decreased yield	Table 1
Magnesium (Mg)	mid-season	alkaline, calcareous, boric soils & heavy gypsum applications may induce deficiency, due to Mg uptake by cations	confirm by leaf analysis, as visual leaf symptoms of Mg deficiency are very rare	requires site-specific evaluation
Boron (B)	early season	severe deficiency in some areas of  Lake, Mendicino counties	yellow, misshapen leaves, terminal dieback; trees appear stunted	Borax in Sept; foliar soluble B  at bud swell or post-bloom
Zinc (Zn)	early season, in young bearing trees	all regions, particularly soils with history of animal manure application	delayed bud opening, terminal leaves small & yellow, wavy leaf margins, terminal dieback, reduced nuts & more blanks.	Zn sulfate in late postharvest, or bud-swell
Copper (Cu)	mid to late season, in young bearing trees	alkaline soils susceptible	terminal leaf tip and margin burn, leaf scorching & drop, terminal dieback.	foliar chleated Cu in post-bloom period

 

*Note: bud-swell is typically late Feb. - early March; Post-bloom is typically late April - early May; Postharvest is typically late Oct. - early Nov.

Chemical Toxicities: An excess of the elements below in irrigation water or soil may cause toxicity. If water is the problem, the source would have to be changed; if moderate levels exist in irrigation water, add a 'leaching fraction' to the amount of applied water. Elements can be leached from soil by irrigation water by addition of a 'leaching fraction'. the 'leaching fraction is a calculated amount

B toxicity: mid to late season, brown leaf tips and margins and between veins, twisting of leaves; gumosis, oozing of sap for the trunk, may also occur.

Cl  and Na toxicity: brown leaf tips and margins

a great link for more information:  Robert Beede's Kings Co. website

 

راهنماي پسته 2005 (از كاليفرنيا) زبان اصلي

Pistachio Manual 2005

Pistachio Production Manual, Fourth Edition 2005

You have reached an archived page. The Pistachio Production Manual content is currently under revision, and the new edition will be available for purchase through ANR Publications. Please consult local UC Farm Advisors for current recommendations regarding pistachio production.

The 2005 Pistachio Production Manual, Fourth Edition (30 chapters) is contained in the pdf files below. Coordinating Editor: Louise Ferguson. Assoc. Editors: Robert H. Beede, Mark W. Freeman, David R. Haviland, Brent A. Holtz, Craig E. Kallsen. Production Editor: JoAnn Coviello. Cover Design: Gwen Conville. This manual was written for the UCCE Pistachio Production Short Course, Nov. 2005.

Pistachio 2005 Manual (archived)

• 1 ECONOMIC CONSIDERATIONS IN PISTACHIO PRODUCTION
• 2 COST AND RETURNS TO PRODUCE PISTACHIOS
• 3 THE PISTACHIO TREE; BOTANY AND PHYSIOLOGY AND FACTORS THAT AFFECT YIELD
• 4 SITE EVALUATION AND SOIL PHYSICAL MODIFICATION
• 5 PLANNING AND DESIGNING THE ORCHARD
• 6 MICROIRRIGATION SYSTEMS
• 7 PISTACHIO CULTIVARS
• 8 PISTACHIO ROOTSTOCKS
• 9 ROOTSTOCK PRODUCTION AND BUDDING
• 10 PLANTING AND TRAINING YOUNG TREES
• 11 WEED MANAGEMENT
• 12 PRUNING MATURE BEARING TREES
• 13 TREE WATER REQUIREMENTS & REGULATED DEFICIT IRRIGATION
• 14 IMPROVING WATER PENETRATION
• 15 MANAGING SALINITY, SOIL AND WATER AMENDMENTS
• 16 DIAGNOSING AND CORRECTING NUTRIENT DEFICIENCIES
• 17 FERTIGATION
• 18 HARVESTING, TRANSPORTING, PROCESSING AND GRADING
• 19 ORCHARD REHABILITATION
• 20 PHYTOCORIS, SOFT SCALE, AND MITES
• 21 NEUROCOLPUS AND CALOCORIS
• 22 LYGUS BUGS
• 23 STINK BUGS AND LEAFFOOTED BUGS
• 24 NAVEL ORANGEWORM (AMYELOIS TRANSITELLA (WALKER)) AND OBLIQUEBANDED LEAFROLLER (CHORISTONEURA ROSACEANA) (HARRIS) AS PESTS OF PISTACHIO
• 25 MEALYBUGS
• 26 SOIL-BORNE DISEASES
• 27 ABOVE GROUND FUNGAL DISEASES
• 28 VERTEBRATE PEST MANAGEMENT
• 29 IPM THROUGHOUT THE SEASON
• 30 ONLINE MANAGEMENT TOOLS FOR PISTACHIO PRODUCTION

گالري عكس 1 (از كاليفرنيا)

گیاهان پیوندی پسته آماده برای کاشت زمینه است. ایران ، 2005. عکس از لوئیس فرگوسن

پيوند بر روي گياهان مادري

باغ جوان پسته

تاسیس باغ پسته

يك باغ پسته

آبیاری باغ پسته

نظارت بر آب آبیاری

آبیاری غرقابي در باغ پسته. ایران ، 2005

نکروز برگ پسته. ایران ، 2005

همايش پسته در آمريكا

اين مطلب شامل يكسري همايش هايي است كه در كاليفرنياي آمريكا در مورد پسته برگزار شده است اميد است كه مورد استفاده شما دوستان قرار گيرد

 

Pistachio Short Course 2008 Presentations

 

Visalia Convention Center, November 3 - 6, 2008
Coordinated by Louise Ferguson, UCCE Specialist, UC Cooperative Extension, and the UC Fruit & Nut Research and Information Center

 

Economic Outlook for Pistachio Production (pdf)
Steve Blank, Ag. & Res. Economics Dept., UC Davis

 

The Pistachio Tree: Botany and Physiology (pdf)
Louise Ferguson, Plant Sciences Dept., UC Davis

 

Orchard Site Selection, Evaluation and Modification, Salinity Management and Reclamation (pdf)
Blake Sanden, UCCE Kern County

 

Planning and Designing the Orchard (pdf)
Craig Kallsen, UCCE Kern County

 

Microirrigatiion Systems (pdf)
Larry Schwankl, Land, Air & Water Res. Dept., UC Davis

 

Pistachio Cultivars (pdf)
Craig Kallsen, UCCE Kern County

 

California Pistachio Rootstocks (pdf)
Louise Ferguson, Plant Sciences Dept., UC Davis

 

Pistachio Rootstocks: Production & Budding (pdf)
Brent Holtz, UCCE Madera County

 

Young Tree Planting, Field Budding and Training (pdf)
Bob Beede, UCCE Kings County

 

Pistachio Weed Management(pdf)
Kurt Hembree, UCCE Fresno County

 

Tree Water Requirements and Regulated Deficit Irrigation (pdf)
David Goldhamer, Land, Air & Water Res. Dept., UC Davis

 

Assessment & Improvement of Water Penetration (pdf)
Blake Sanden, UCCE Kern County

 

Diagnosing and Correcting Nutrient Deficiencies (pdf)
Craig Kallsen, UCCE Kern County

 

Fertilizer Application Management (pdf)
Roland D. Meyer, Land, Air & Water Res. Dept., UC Davis

 

Harvesting, Transport, Processing and Storage (pdf)
Jim Thompson, Biological & Ag. Engineering Dept., UC Davis

 

Mature Tree Pruning (pdf)
Louise Ferguson, Plant Sciences Dept., UC Davis

 

Soil Borne Diseases of Pistachio (pdf)
Brent Holtz, UCCE Madera County

 

Foliar & Fruit Diseases of Pistachio (pdf)
Themis Michailides, Plant Pathology Dept., UC Davis

 

Aflatoxin and Its Interaction with Navel Orangeworm (pdf)
Themis Michailides, Plant Pathology Dept., UC Davis

 

Physiological Disorders of Pistachio (pdf)
Louise Ferguson, Plant Sciences Dept., UC Davis

 

Vertebrate Pest Management in Pistachio (pdf)
Roger Baldwin, State IPM Program, UC Kearney Ag. Ctr.

 

Tips for Bedtime Reading (pdf)
Bob Beede, UCCE Kings County

 

Small Bugs Feeding on Pistachios (pdf)
Bob Beede, UCCE Kings County

 

Mites in Pistachio (pdf)
Bob Beede, UCCE Kings County UCCE Kern County

 

Ferrisia gilli: A New Mealybug Pest of Pistachios and Other Deciduous Crops (pdf)
David Haviland, UCCD Kern County, & Bob Beede, UCCE Kings County, Kris Godfrey, California Dept. of Food & Agriculture, Kent Daane, UCCE Berkeley. UC Publ 8247. 2006 (6 pp

 

 

نسبت درختان نر و ماده :

نسبت درختان نر و ماده :

    زمان گلدهي و طول دوره گلدهي ارقام مختلف بستگي به شرائط آب و هوايي هر منطقه دارد. انتخاب ارقام نر و ماده‍هاي كه در زمان گلدهي ايجاد‍كرده و درصد موفقيت تشكيل ميوه را بالا مي ‍برد. با توجه به تجربيات و يافته هاي تحقيقاتي در ايستگاه‍هاي تحقيقاتي پسته درمناطق مخلف دنيا نسبت به درختان نر به ماده در باغ توصيه مي ‍شود كه  در هنگام پيوند درختان و يا احداث باغ بايد مورد توجه قرارگيرد. معمولاً به منظور اطمينان از وجود گرده كافي در زمان گلدهي، در جهت عمود بر باد غالب منطقه يك رديف از مجموعه اي از ارقام نر زودگل،  متوسط‍ گل و ديرگل پيوند مي گردد تا بتواند حداكثر همپوشاني را با ارقام ماده موجود ايجاد نمايد.

شكل 103- نحوه قرار‍گرفتن درختان گرده در باغ

شكل 104- نحوه قرارگرفتن ارقام نر عمود بر باد غالب منطقه

فاصله كاشت درختان :

فاصله كاشت درختان :

   در اكثر باغ‍هاي پسته به دليل عدم آگاهي باغداران،  فواصل كاشت رعايت نشده  و باغ‍هايي با شكل‍هاي نامنظم و متراكم مشاهده مي گردد كه علاوه بر عدم رعايت اصول صحيح باغداري، مشكلات عمليات داشت و برداشت را دارد. به منظور جلوگيري از بروز اين مشكل، فاصله مناسب بين دو رديف 8-6 متر و روي 4-3 متر توصيه مي شود.

 

شکل 88- فاصله کشت نا مناسب

شكل 89- رعايت فاصله مناسب كاشت درختان بين رديف‍ها و روي رديف‍ها

كاشت پسته در خزانه :

كاشت پسته در خزانه :

    در اين روش از يك قطعه زمين به مساحت‍هاي 20*10 يا 30*20 متر استفاده مي شود. پس ازآماده سازي زمين با افزودن كود حيواني پو‍سيده (20 تن در هكتار)،  ماسه بادي (60 تن ) و مقداري كود شيميائي (فسفات آمونيوم به ميزان 4000 كيلوگرم در هكتار) نسبت به اصلاح و تقويت زمين اقدام مي گردد. در اواسط اسفند تا اواسط فروردين ماه، بذور پسته ارقام بادامي ريز يا قزويني را به مدت 12 ساعت خيسانده و ضدعفوني مي كنند. در قطعه مورد نظر رديف هايي به فواصل 30-20 سانتي‍متر ايجاد و بذور روي رديف‍ها به فاصله 15-10 سانتي‍متري و در عمق 3 سانتيمتر كشت مي شوند. آبياري نهال‍ها ابتدا هر 10-7 روز يك ‍مرتبه و بعد هر 12-10 روز يك ‍مرتبه انجام مي ‍شود و نهال هاي توليدي در زمستان سال اول يا دوم به زمين اصلي منتقل مي شوند.

شكل 85- نهال كاشته شده در خزانه

شكل 86- آبياري در خزانه

 

   در هنگام انتقال نهال‍ها بايد دقت لازم در زمان بيرون آوردن آنها از زمين خزانه صورت گيرد تا از قطع شدن نوك ريشه اصلي و پوشش ريشه جلوگيري شود.  در صورت عدم رعايت اين مسئله ممكن است ميزان تلفات به 40-30 درصد برسد.

شكل 87- كاشت نهال در زمين اصلي

كاشت پسته در گلدان :

كاشت پسته در گلدان :

براي اين منظور از كيسه هاي پلاستيكي سياه به قطر 15-10 سانتي‍متر و ارتفاع 30-25 سانتي‍متر استفاده مي شود.

 

شكل 80- تهيه مخلوط خاك گلدان

تركيب خاك گلدان شامل ماسه  شيرين + خاك زراعي + كود حيواني پوسيده (ترجيحاً كود گاوي) مي باشد.

شكل 81- قرارگرفتن گلدان‍ها پس از كاشت

شكل 82- قراردادن بذور در گلدان

شكل 83- پوشاندن سطح مخلوط با خاك اره

   در اين روش ممكن است گلدان‍ها به صورت آزاد در كنار يكديگر قرار گيرند يا به صورت كرتي درآيند. پس از خيساندن بذور مورد نظر و ضدعفوني آنها، 2 عدد بذر در عمق 3-2 سانتي‍متري خاك گلدان قرار گرفته و روي آن با ماسه يا خاك اره پوشانده مي‍ شود. زمان كاشت در گلدان اواخر زمستان و اوايل و اوايل بهار مي باشد.

   درصورت توليد نهال گلداني در شاسي يا گلخانه، مي‍ توان در پاييز يا اوايل زمستان نيز اقدام به كاشت بذر نمود. از مزاياي اين روش بالابودن بازده توليد نهال، سهولت و عدم محدوديت زماني در امر جابجايي گلدان مي باشد.

شكل 84- كاشت در گلخانه

روش‍هاي كاشت و توليد نهال :

روش‍هاي كاشت و توليد نهال :

كاشت مستقيم بذر در زمين اصلي :

   پس از آماده ‍سازي زمين به منظور احداث باغ،  بايد ابتدا جوي و پشته هاي به عرض 100-50 سانتيمتر و عمق 70-50 سانتيمتر ايجاد گردد. سپس آن را آبياري نموده و در فصل زمستان نسبت به كشت مستقيم بذور به مدت 12 ساعت قبل از كاشت خيسانده و با قارچ‍‍كش مناسب ضدعفوني شوند. در يك طرف پشته گودال‍هاي با عمق3-2 سانتي‍متر و با فاصله 3-2 متر از يكديگر ايجاد و پس از قراردادن بذور در داخل هر گودال روي آن را با ماسه پوشانده خواهد شد. در مناطقي كه داراي شرايط شوري خاك و آب هستند عرض جوي‍هاي كشت 5/1-1 متر و عمق آنها حدود 30-20 سانتيمتر در نظر گرفته و كشت بذور در وسط جوي انجام مي ‍شود.

شكل 77- كاشت بذور و پوشاندن با ماسه

 شكل78-كاشت بذور و پوشاندن با ماسه

شكل 79- كاشت بذور در وسط جوي در مناطق شور

 

  لازم است محل كشت بذر از سطح جوي حدوداً 10-5 سانتيمتر بالاتر باشد تا در هنگام آبياري، آب حدود 5 سانتي‍متر روي بذر را بپوشاند. طول جوي‍هاي كشت در اين روش بين 50-30 متر و فواصل رديف‍ها حدود 8-6 متر در نظر گرفته مي شود. آبياري بسته به شرايط آب و هوايي و ميزان آب موجود ، پس از سبز شدن بذورهر 15-10روز يك بار انجام مي شود.

ايجاد نوارهاي بادشكن:

ايجاد نوارهاي بادشكن:

  با توجه به وضعيت اقليمي و در صورت وجود بادهاي شديد، طوفاني و حركت شن‍هاي روان در منطقه بايستي در اطراف مزرعه نوار‍هاي بادشكني از درختان مناسب (با ارتفاع بالا) و عمود برجهت باد ايجاد گردند تعداد نوارها به نوع گياهان انتخاب شده بستگي دارد. ضمناً گياهان انتخاب شده نبايد ميزبان مشتركي براي آفات و بيماري‍هاي پسته باشند.

درختان گز، سنجد، سرو، كاج و حتي درختان پسته نر بادشكن‍هاي مناسبي هستند.

 

شكل 73- احداث نوارهاي بادشكن در باغات پسته

پياده كردن نقشه كاشت :

پياده كردن نقشه كاشت :

  نقشه كاشت شامل محل رديف هاي كشت،  محل درختان اصلي، محل قرار گرفتن درختان نر، محل قرار گرفتن  خيابان هاي اصلي و فرعي، محل قرار گرفتن نوارهاي بادشكن، مسير هاي اصلي و فرعي آب و ... مي‍ باشد كه با توجه به طرح كشت (مستطيلي، مربعي، لوزي و ...) متفاوت مي ‍باشد.

شكل 70- روش‍هاي مختلف كاشت

شكل 71- نحوه پياده كردن نقشه كاشت

 

مرز بندي و جوي بندي :

پس از انتخاب روش آبياري و در صورت وجود آبياري غرقابي، بايستي طراحي و پيش بيني لازم جهت مرزبندي قطعات، ايجاد مسير حركت آب در ورودي هاي اصلي و فرعي انجام شود. در صورت نياز، ايجاد محل مناسب براي جمع آوري آب اضافي (زهكش) ضروري مي باشد.

شكل 72- مرزبندي قطعات باغ

آماده سازي زمين:

آماده سازي زمين:

   پس از تهيه نمونه هاي آب و خاك، در صورتي‍كه نتيجه براي باغ مثبت باشد پروفيل‍هايي به عمق حداكثر 2 متر براي شناسائي كامل خاك و در صورت امكان طبقه بندي آن حفر مي ‍شود. براي شروع كار در صورتي‍كه لايه سطحي خاك (قبل و يا بعد از تسطيح) خيلي شور باشد، لازم است لايه نازكي از سطح خاك را كه درمحل تجمع املاح است كنار زده و خاك‍هاي جمع شده را از مزرعه خارج نمود. در صورتي‍‍‍كه پروفيل و نمونه برداري نشان داد كه بافت خاك كاملاً شني بوده و يا تا عمق 2 متري داراي سخت لايه باشد، بايد از احداث باغ در چنين محلي اجتناب نمود. اگر با حفر پروفيل مشخص شد كه خاك محل احداث باغ مطبق مي ‍باشد (يك لايه شني و يك لايه رسي يا برعكس)، در اين صورت قبل از انجام هركاري، با توجه به نقشه باغ و تعيين جهت و امتداد رديف‍ها در محل كاشت، خاك را حداقل به عرض يك متر و به عمق يك تا دو متر با بيل مكانيكي و يا لودر كاملاً مخلوط و يكدست مي‍نمايند. با ين كار اگر در عمق مذكور سخت لايه‍اي وجود دارد شكسته مي شود.

 

 شكل 64- عمليات مخلوط كردن خاك

 

پس از اين مي ‍توان ساير عمليات را طبق نقشه انجام داد . چنانچه سيستم آبياري غرقابي مدنظر باشد بايستي شيب نهائي زمين به حدود 2-1 درصد برسد. اگر در محل كاشت با توجه به نتايج، عمليات اصلاحي لازم باشد، در آن صورت ممكن است در نوار محل كاشت ،گچ، يا گوگرد و كود حيواني پوسيده را به خاك اضافه كرده و سپس كاشت نهال را انجام داد.

لازم به ذكر است جهت اصلاح خاك (درصورتيكه PH خاك بالاتر از 5/7 يا 8 باشد)، با اندازه‍ گيري سديم قابل تبادل و با در نظر گرفتن مقدار بهينه آن، مقدار گچ و يا گوگرد لازم در هر هكتار را محاسبه و به زمين داده شود. البته بايد در نظر داشت كه آثار اين اصلاح خاك در طولاني مدت و حداقل 2 تا 4 سال بعد بروز كرده و مشاهده خواهد شد. درصورتي‍كه كود حيواني مورد استفاده كاملاً پوسيده شده و عاري از بذرهاي علف‍هاي هرز باشد مي ‍توان آن را در نوار محل كاشت نهال ريخته و گوگرد را نيز به آن اضافه نمود.

شكل 65- ريختن مخلوط كود حيواني با گوگرد در شيار كودي

شكل 66- كشت مخلوط پسته با ساير محصولات زراعي

 

لازم است تاكيد شود دادن گچ به تنهايي، مي‍تواند خاك را اصلاح كند ولي دادن گو‍گرد بدون كود حيواني هيچ فايده‍اي برآن مترتب نيست. پس از انجام عمليات فوق در صورتي كه آبياري به روش غرقابي انجام مي‍ شود بايد در زمان كاشت نكات زير را در نظرگرفت :

حد مجاز شوري براي پسته 8 ميلي موس برسانتي متر (دسي زيمنس برمتر) مي‍ باشد، البته شوري بيش از آن موجب خشكيدن نهال و يا خسارت به آن مي ‍شود. در اراضي بكر بايد قبل از كشت و يا توام با كاشت پسته در سال‍هاي اوليه، بمنظور كاهش شوري خاك عملياتي مثل زراعت جو و امثال آن انجام گيرد تا بدينوسيله با آبياري‍هاي مرتب و با دور‍كم، شوري خاك كاهش يافته و به حد مجاز نزديك شود و گرنه خشكيدن تعدادي نهال در هر آبياري، اجتناب ناپذير خواهد بود.كاشت نهال و يا بذر خصوصاً در مناطقي كه منابع آب وخاك شور است، نبايد در داغ آب و نوك پشته‍ ها انجام شود و بهتراست محل كاشت كمي پايين‍تر از محل داغ آب انتخاب شود. اگر قبلاً نهال در وسط پشته كشت شده باشد، توصيه مي‍شود به مرور از حالت جوي و پشته درآمده و به كرتي تبديل شوند و خاك اطراف طوقه‍ ها برداشته شود.

در صورتي‍كه كاشت پسته در اراضي بسيار شور و يا شور قليا و سديمي، مد‍نظر مي ‍باشد به جاي جوي و پشته، نواري به عرض حداقل يك متر و با عمق مناسب (جهت آبگيري به حجم كافي) ايجاد شده و نهال درست در وسط اين نوار كشت شود (شكل نوار مستطيل بوده و با عممق مربوطه، درحقيقت مكعب مستطيلي است كه در كف و روي زمين آن نهال ها كاشته مي ‍شوند.)

در برخي موارد استثنايي، دادن خاك رس به اراضي بسيار شني و يا اضافه كردن به اراضي رسي، با اطمينان از شور نبودن شن و يا رس اضافه شده توصيه مي ‍شود.

 

شكل67-كاشت نهال پايين تر ار محل داغ آب

شكل 68- كاشت نهال در وسط نوار كشت در اراضي شور و قليا

 

شخم زدن و ديسك كردن :

عمليات شخم به منظور زير‍و‍ رو كردن خاك و از بين بردن علف‍هاي هرز و عمليات ديسك زدن به منظور خرد‍كردن كلوخ‍ها و جمع‍آوري علف‍هاي هرز انجام مي شود. گاهي چنانچه بافت خاك نامناسب بوده و نياز به اضافه كردن مواد اصلاحي باشد، اين مواد قبل از شخم و ديسكت زدن به خاك اضافه شده و سپس اين عمليات انجام مي‍ گيرد.

شكل 69- آماده سازي زمين (ديسك زدن)

 

 

 

مشخصات گل ماده :

مشخصات گل ماده :

مشخصات گل هاي پسته

مشخصات گل نر :

    درخت نر در فروردين ماه حدود 5 تا 7 روز زودتر از درخت ماده به گل مي نشيند كه گل‍‍هاي آن به صورت خوشه اي بوده و هر خوشه، توده اي ازگل‍هاي متراكم مي باشد. گل‍ها بدون گلبرگ و كاسبرگ حقيقي هستند. هرگل نر مشتمل بر5 پرچم بيضي شكل با ميله كوتاه سبز رنگ است.

شكل 15- گل و خوشه درخت پسته نر

شكل 16- بساك و ميله كوتاه سبز رنگ در گل نر پسته

گونه هاي پسته در ايران :

گونه هاي پسته در ايران :

از گونه هاي جنس Pistacia تنها  P.vera (پسته اهلي) P.khinjuk (چاتلانقوش، كسور، گلخونك يا خنجك) و P.mutic (بنه) موجود است. چاتلانقوش و بنه پايه هاي مناسبي براي پيوند درختان پسته اهلي به شمار مي ‍روند.

P.vera  در بين گونه هاي فوق تنها درختي است كه به صورت اهلي درآمده و نوع وحشي آن نيز در جنگل‍هاي سرخس واقع در منطقه مرزي شمال شرقي كشور يافت مي ‍شود.

 

شكل 11- درخت چاتلانقوش

 

شكل 12- درخت بنه

 

شكل 13- درختان پسته اهلي

شكل 14- ريخت شناسي برگ و ميوه گونه هاي مختلف در جنس پسته

گياه شناسي پسته :

 گياه شناسي پسته :

درخت پسته اهلي ) (Pistacia Vera L.) متعلق به تيره سماق (Anacardiaceae) است جنس Pistacia داراي 11 گونه است كه همگي ‌آ‌نها از خود، تربانتين يا سقز ترشح مي ‍كنند.گياهان اين تيره بصورت درخت يا درختچه هستند.

 

 

 

درخت پسته داراي برگ‍هاي مركب شانه اي است و هربرگ يك جوانه جانبي را در برمي‍‍گيرد. اكثر جوانه هاي جانبي به گل آذين اوليه مبدل مي ‍شوند و يك محور اصلي را تشكيل مي ‍دهند كه در سال بعد خوشه پسته را توليد مي كنند. بنابراين اين خوشه هاي پسته به صورت جانبي بر روي شاخه يكساله مي ‍شوند.

از نظر گياه شناسي ميوه پسته در رديف ميوه هاي شفت طبقه ‍بندي مي ‍شود ميوه هاي شفت متشكل از سه قسمت : لايه برون خارجي، لايه ميان گوشتي و لايه درون برسخت هستند كه درون بر، هسته را مي ‍پوشانند. تفاوت ميوه هاي شفت در بخش خوراكي آنها است. در پسته و بادام، هسته (مغز) به صورت خوراكي مي ‍رسد، در حالي كه ساير ميوه ‍جات شفت (زردآلو، هلو)، هسته سخت دارند و ميان برگوشتي بخش خوراكي ميوه مي باشد.   

شكل 3- ظهور خوشه ‍هاي پسته بر روي شاخه يكساله

              شكل 4- مقاطع عرضي ميوه پسته

 

  درخت پسته دو پايه است، يعني براي توليد ميوه به وجود هر دو پايه نر و ماده نياز مي باشد و تشخيص درخت نر و ماده از يكديگر به جز از روي گل آنها (آن هم در فصل بهار و به هنگام گل دادن ) ميسر نيست.

 

            شكل 5- مقايسه بين درخت نر و ماده در باغ

 

             شكل 6- گل آذين نر

 

  

 

البته كارشناسان و باغداران باتجربه از روي اندازه درخت، شكل برگ‍ها، شكل جوانه ها و نحوه استقرار آنها برروي شاخه ها، درخت نر را از ماده براحتي تشخيص مي ‍دهند.

          شكل 7- گل آذين ماده

 

گل ها فاقد گلبرگ و غده هاي شهد ‍ساز بوده، بنابراين زنبور عسل را به خود جلب نمي ‍كند و گرده گل توسط باد پراكنده مي ‍شوند. درخت پسته برگ ‍ريز است، بدين معنا كه در پاييز خزان نموده و زمستان را در خواب مي گذراند.

ريشه ‍زائي درخت پسته به ‍صورت محوري و عمودي است و تا عمق بيش از دو متر داخل خاك فرو مي ‍رود. سيستم ريشه ‍زائي عمقي درخت را قادر مي سازد  تا به اعماق خاك نفوذ كرده و از آب و مواد موجود در آن به خوبي تغذيه نمايد و از اين رو درختان پسته قابليت سازش با دوره‍ هاي طولاني خشكسالي را دارند.

قدرت توليد ريشه فرعي در درخت پسته خيلي ضعيف است و هرگاه انتهاي ريشه اصلي قطع شود، درخت خشك شده و از بين
مي رود.

 

        شكل 8- نمايش سيستم ريشه در نهال پسته

 

 مرحله نونهالي درخت پسته طولاني است. تا قبل از پنج سالگي، درختان ميوه كمي توليد مي كنند و از 10 تا 12 سالگي باردهي كامل و اقتصادي درخت آغاز مي شود.

 

 

        شكل 9- نحوه گسترش ريشه در درختان بالغ

 

  درخت پسته عادت به رشد عمودي دارد، به نحوي كه رشد سريع جوانه انتهائي از رشد جوانه‍هاي جانبي در درختان مسن‍تر جلوگيري مي‍ كند. اين ويژگي‍ها بر نحوه تربيت نهال‍هاي جوان، هرس درختان بالغ و جوان‍سازي درختان مسن تاثير زيادي دارد.

 

 

        شكل 10- رشد عمودي سريع در نهال‍هاي جوان پسته

 

 

 

ارزش غذائي :

ارزش غذائي :

دانش امروز برتري‍هاي پسته را از پاره اي جهات بر بسياري از خوراكي‍هاي مقوي و مغذي از جمله خاويار، ميگو، گوشت قرمزو سفيد و .... را به اثبات رسانيده است.

جدول زير مواد و عناصر موجود در 100 گرم مغز پسته را نشان مي‍دهد:

430 ميلي‍گرم 140 ميلي‍گرم 7/7 ميلي‍گرم 972 ميلي‍گرم 150 ميلي‍گرم

فسفر كلسيم أهن پتاسيم منيزيم

6/5 گرم 8/19 گرم 5/53 گرم 2/16 گرم ½ گرم 8/2 گرم

آب پروتئين چربي هيدرات هاي كربن فيبر عناصر معدني

 

مقدار انرژي حاصل از 100 گرم مغز پسته حدوداً 626 كيلو كالري مي‍باشد.

 

ارزش اقتصادي :

ارزش اقتصادي :

پسته به عنوان يك محصول استراتژيك جايگاه خاصي را در بين توليدات دارا مي باشد. اين محصول بخش عمده اي از صادرات غيرنفتي را تشكيل مي ‍دهد . درشرايط كنوني حدود 55 درصد از توليد و بيش از 60 درصد از صادرات جهاني پسته در اختيار كشور ما بوده و درآمد ارزي حاصل از صادرات پسته بيش از 400 ميليون دلار مي باشد.

تاريخچه پسته

تاريخچه :

پسته گياهي است كه از ديرباز در نقاط مختلف ايران مورد كشت و پرورش قرار مي‌گرفته است. جنگل‍هاي وحشي و خودروي پسته در ناحيه شمال شرقي ايران و نواحي هم ‍مرز با تركمنستان و افغانستان پيشينه اي باستاني دارد و تصور مي ‍رود كه درخت پسته حدود  4-3 هزار سال قبل درايران اهلي شده و مورد كشت و كار قرارگرفته است.

 اولين ارقام پسته در ايران حاصل پرورش و اهلي‍ كردن درختان پسته وحشي بوده است كه تعداد اين ارقام بسيار محدود و شكل ظاهري آن با محصول پسته خودرو شباهت داشته است.كم‍ كم بر اثر پيوند و جابجائي اين ارقام و توجه باغداران از نظر درشتي دانه هاي پسته تا حدودي تحول ايجاد شده و ارقام جديدي بوجود آمده است.